پر بازدیدترین مطالب

چرا خانه ی دیگران !

گاهی برای حفظ حریم خانه ات مجبوری از خانه ی دیگران محافظت کنی!

فرض کنید یک تهاجمی از سوی بیگانگان روی داده است و قصد آنرا دارند که به حریم یکی از خانه های منطقه تجاوز کنند!

شما با خود فکر میکنید که اگر حریم آن خانه را شکستند ، قبح این عمل شکسته خواهد شد و فردا روزی ممکن است بدون هیچ هزینه ای براحتی به من و خانه ام دست درازی کنند!

در نتیجه به حکم عقل، تمام تلاش خود را بکار خواهید بست تا آن خانه را که هیچگونه وابستگی به شما ندارد با جان و دل حفظ کنید و نگذارید قبح تجاوز به حریم خانه ها شکسته شود!

اگر هم به هر دلیلی این اتفاق رخ داد، با تمام توان نسبت به تجاوز بیگانگان به آن خانه اعتراض کرده و به حمایت از اهل آن می پردازید و سعی می‌کنید دیگران را نیز با خود همراه سازید! چراکه این کار باعث میشود که نه تنها بیگانه جرأت تکرار عمل خود نداشته باشد ، بلکه از همان کار قبلی خویش عقب نشینی کند!

خانه ی ما ایران است و

 خانه ی دیگران فلسطین...

 

پی نوشت:

 

البته مسلمانان در هر کجای دنیا که باشند بحکم قرآن امتی واحد تلقی میگردند و خانه ی آنها خانه ما نیز هست!

لکن مثال فوق برای آنهایی بیان شد که اعتقادی به این امر ندارند!

از افطار همایونی تا افطار فریدونی

 اخیرا دولتی که ۸ سال با بی تدبیری، زندگی و معیشت اقشار مستضعف جامعه از جمله طلاب آبرومند و عزیز را به بدترین شرایط ۴۰ سال اخیر مبتلا کرده، با نیتی شوم در آستانه انتخابات مبلغ دو میلیون تومان به عنوان افطاری رییس جمهور برای طلاب و اساتید حوزه واریز کرده است.

قطعا این سیاست انگلیسی بدنام کردن روحانیت و در مقابل مردم قرار دادن حوزویان را هدف گرفته است.

1 باید قوه قضائیه عاملین اصلی تحمیل چنین ذلتی به حوره ۱۰۰۰ ساله شیعه را محاکمه و به اشد مجازات برساند.

2 مجلس موظف است با استیضاح حسن روحانی در خصوص منبع این پرداخت تحقیق و تفحص کند

3 طلاب و اساتید عزیز ضمن نشر بیانیه و اعتراضیه ها این مبلغ را به حساب خزانه دولت برگردانده و فیش واریزی را اطلاع رسانی و منتشر کنند.

سخن همه طلاب کشور: اگر در دولت پول سرگردانی هست به سایر مستضعفان بدهید ما همچون همیشه نان خشک همراه با عزتمان را میخوریم .

مشكلي بزرگتر از تحريم براي ايران

 

محمد پارسا نجفی ،  ۲ اردی‌بهشت ۱۴۰۰

صد روز دیگر، مقامات دولتی در حالی زمام امور را به دیگران می دهند که در هشت سال گذشته به راستی کارهای خوب نکرده بسیاری را پشت سر نهاده اند و کارنامه ای سراسر چرا از خود به یادگار گذاشته اند.  آنها در دوران قدرت خود هم پول را دادند، هم شلاق و پیاز را يكجا خوردند. محصول امتيازهايي كه آنها طي مذاكرات دو دهه اخير به غرب دادند دقيقا هيچ شد.  به گونه اي بر طبل مذاكره مي كوبند كه گويي امريكا در ازاي امتيازات بيشتر از تحريم ايران دست برمي دارد اما بایدن که اميد اصلاح طلبان بود نشان داد كه بر راه ترامپ استوار است و هرگز از موضع فشار بر ایران خارج نمي شود.                  

چرا مذکرات ایران و غرب هميشه بی نتیجه بوده و چرا تهران در عمل باید امتیاز بدهد اما غرب بر روی کاغذ؟ این پرسش، ما را به سوال مهمتری رهنمون می شود؛ چگونه توقع داریم از مذاکره با غرب، فرجی حاصل شود زمانی که برخی از مسئولان ارشد دولت ما، فرزنداني در امريكا و انگليس دارند؟

 به راستی هزار راه نرفته در پیش پای دولت گذشته و حاضر قرار داشته و دارد که هرگز نخواستند آن را جایگزین رویای شیرین روابط با غرب کنند. چه اکنون چه در دولت اصلاحات و چه در دولت سازندگی. یکی از دلایل این امر این است که جریان غربگرا همواره امريكا را محور جهان مي داند و گویی از تغييراتي كه در مسائل بين الملل رخ داده انگار كه بي اطلاع است.   

تمنای غرب در دنيای رو به شرق

سالهاست كه جهان اقتصاد به سمت شرق رويكرد كرده و حتي ايالات متحده نيز با چين قرارداد توسعه راهبردي اقتصادي امضا كرده حال آنكه غرب گرایان سالهاست در رویای وصال به غرب کشور را می سوزانند و بر این خطاي بزرگ نيز مي بالند.  ایران گزینه های دیگری غیر از مذاکره با امریکا برای برطرف کردن آثار تحریم های بانکی در اختیار داشت ولي  جريان غربگرا چه در حاكميت چه در بخش خصوصي، از این همه مزیت به عمد غفلت کرد؛

 1- روابط با چین و استفاده از کیپس (CIPS) به جای سامانه سوئیفت امریکایی.

 2- روابط هزار میلیارد دلاری با همسایگان که صد البته با فعال کردن محور مقاومت اقتصادی و تاکید بر تجارت  ترجیحی امکانپذیر بود.

 3-  بهره مند کردن کشور از عواید راهگذر شمال جنوب همچنین شرق به غرب که چند برابر درآمد نفتی ارزآور است.

 4- استفاده از فرصت صادرات به اوراسیا که سالانه 248 میلیارد دلاری واردات دارد، با وجود همکاری طرف روسی.

 5-    استفاده از فرصت های منطقه امریکای لاتین به ویژه کشورهای تحت تحریم امریکا به ویژه با توجه به گران بودن دلار و ارزان بودن تولید در ایران.

 6-    مهم تر از همه تکیه بر توان تولید داخل و مدیریت بهینه آن برای حل مشکلات به جای توجه به واردات و بازی با ارز چند نرخی.

 چه دیرهنگام دولت ایران دريافت كه اقتصاد چين وجود دارد گویی دو دهه از شرایط روز جهان غافل بوده است. دیپلماسی اقتصادی در میان همسایگان و نیز فرصت صادرات به اوراسیا هر یک به تنهایی می توانستند درآمدی چند برابر صادرات سابق نفت برای ایران عایدی به همراه آورند.

  ایران به جای مذاکرات بی ارزش و همیشه بی نتیجه با غرب باید بر استفاده از قدرت منطقه اي خود تاكيد مي ورزيد و به موازات آن تلاش مي كرد تا از ظرفيت هاي داخلي براي رونق بخشي به اقتصاد توليدمحور صادرات گرا استفاده كند.

 به یاد آوریم که دولت سعودی برای تکمیل تحریم ایران با تولید نفت مازاد بر نیاز جهان موجب کاهش قیمت این کالا شد و مشتریان ایران را با نفت ارزانتر خود، تصاحب کرد و از طرف دیگر همین دولت همواره خط قرمز آمریکا بوده است پس اعمال فشار غیر مستقیم بر نقاط متعدد آسیب پذیر آل سعود قطعا برگ برنده ای برای ما در مقابل امریکا خواهد بود و بازار جهانی نفت را نیز متحول خواهد کرد. اصلاح طلبان با این هم مخالفت مي كنند و به دلیلی که هرگز نمی گویند خواهان روابط با دولت خونريز سعودي هستند.

 بعد از انتخابات 1400 چه خواهد شد

 اگر همه مولفه ها مانند سابق باشد همان نتیجه گذشته حاصل می شود چه بسا سهمگین تر و خطرناکتر از قبل. تنها زمانی می توان به تغییر اساسی و راهبردی در اقتصاد و سیاست خارجی ایران امید داشت که دستکم مسئولانی زمام امور دست گیرند که به واقع فرزندي در گرو غرب نداشته باشند.

 

هر تحليلگري مي داند، وقتی يك طرف حاضر به پرداخت امتياز است طرف مقابل درمي يابد كه فشار موثر بوده و خواهان امتيازات بيشتري مي شود. حد نهايت امتيازي كه امريكا و انگليس از ايران مي خواهند فقط نابودي جمهوري اسلامي نيست بلكه تبديل شدن ايران به نمونه افغانستان، سومالي، يوگسلاوي و ليبي است.

 

به راستی نياز ايران نه ذلت مقابل آمريكا بلكه رويكرد به عدالت اقتصادي و توزيع فرصت ها و امكانات كشور براي همه مردم است. تنها هنگامی شرايط تغيير مي كند كه جامعه به دنبال عدالت باشد و دولت در سياست خارجي برای بهره مندی ایران از فرصت هایی که در آن مزیت اقتصادی دارد تلاش کند.

 

سياست خارجي و روابط بین الملل، به راستي علم واقعيت هاست نه خيال پردازی و رویا سازی. اگر مردم سالاری بر ایران رواست به راستی مردم را چه نیازی به مسئولانی که دل در گرو غیر ایران سپرده اند.

آنچه در برنامه «جهان آرا» - شنبه 4 اردیبهشت 1400 - گذشت

 دکتر ابوالفضل ظهره‌وند (سفیر اسبق ایران در ایتالیا و افغانستان):

 دوگانه «دیپلماسی» و «میدان» قبلا هم بوده به خاطر نوع تفکری که بوده در حالیکه نمی‌توان بین این دو تفاوت قائل شد.

معتقدم حضور میدانی، فضای دیپلماسی را پوشش می‌دهد.

 بدون حضور افرادی مثل سردار سلیمانی، جایگاهی در صحنه سیاسی نداشتیم.

در دنیای قدرت، سفیر یک کشور وقتی مورد احترام است که طرف مقابل بداند کشور او در عرصه «میدان» چقدر توانمندی دارد.

 نگاه وزارت خارجه در دهه 70 این بود که اصلا نیروی نظامی نمی‌خواهیم، می‌رویم با دیپلماسی تنش‌زدایی می‌کنیم.

همین بی اعتنایی‌ها بود که در «بُن» همه دستاوردهایمان را به ثمن بخس واگذار کردیم و شدیم محور شرارت

 در تیم مذاکره‌کننده قبلی حضور داشتم، هر جا جدیت لازم داشت کاملا جدی بودیم و فهرست خواسته‌هایمان را ارائه می‌کردیم، طوری که خانم اشتون جا زد و گفت باید از بروکسل اجازه بگیرم.

مذاکره با شوخی و خنده و دوستت دارم نمی‌شود.

  زمان مأموریتم در افغانستان، دیپلماسی و میدان مکمل هم بودند یکدفعه تفکری ساده‌انگارانه برای تنش‌زدایی با جهان آمد و رفتند در لابی هتلی در اروپا با نمایندگان غربی مذاکره کردند و هیچ ظرفیتی هم برای ایران ایجاد نشد.

 مصاحبه اخیر، بوی مسائل جناحی می‌دهد؛ جای بیانش هم الان و اینجا نبود، مرکز اسناد انقلاب اسلامی و بعد از مسئولیت، جا و زمان مناسب است.

نمی‌شود در مذاکره در مورد نوه‌مان صحبت کنیم و بگوییم یک خودکار پرت کردیم و آخرش عنوان کنیم نتوانستیم خط قرمزها را رعایت کنیم.

 دکتر داریوش سجادی:

 انتشار فایل صوتی آقای ظریف، محصول رقابت درون گروهی برای سوزاندن او به عنوان یکی از نامزدهای احتمالی ریاست جمهوری است ضمنا این کار به اصولگرایان نمی‌چسبد.

رد این مسئله را باید در کسی جستجو کرد که نامزد اصلی وزارت امور خارجه در دولت روحانی بود.

 بی مبالاتی آقای ظریف در مصاحبه اخیر، غیر قابل انکار است زیرا در رأس دیپلماسی خارجی کشور قرار دارد.

این نوع صحبت‌ها را دیپلمات‌های بازنشسته بعد از سال‌ها برای درج در کتاب خاطرات مطرح می‌کنند.

 مطرح کردن دوگانه «دیپلماسی» و «میدان» اشتباه است.

اساسا اتکای دیپلماسی به نیروی نظامی است زیرا نظام بین‌المللی بر قدرت بنا شده است.

دوگانه ترسیم شده توسط آقای ظریف به شدت زیر سوال است.

وقتی توانستیم آمریکا را به برجام برگردانیم که غنی‌سازی را به 20 درصد رساندیم.

 پیشنهاد ترامپ به ایران برای مذاکره بلافاصله بعد از به شهادت رساندن سردار سلیمانی اتفاقی نیست.

سفر آقای پوتین به ایران و رفتنش ابتدا نزد رهبری، علامتی بود که می‌خواست بگوید به نیروهای دولت روحانی اعتمادی ندارم.

 بر خلاف ادعای ظریف، سردار سلیمانی بود که موفق شد پوتین را متقاعد به حمایت هوایی در سوریه کند.

دولت تدبیر و امید 5 سال مملکت را معطل سرمایه‌گذاری غربی‌ها نگاه داشت اما بدانیم بهبود رابطه با آمریکا بدون به رسمیت شناختن رژیم صهیونیستی رویاپردازی است.

چرا احمدی‌نژاد در بحران سوریه با دشمنان هم نظر بود؟

در حالی که احمدی‌نژاد در دوران ریاست جمهوری حمایت زیادی از جبهه مقاومت نداشت، بعد از ریاست جمهوری به یکی از سخنرانان مراسم یادبود شهدای مقاومت تبدیل شد.

یکی از موارد اختلاف دیدگاه محمود احمدی­‌نژاد رئیس دولت دهم با دیگر دستگاه‌های تصمیم‌سازِ نظام در حوزه سیاست خارجی، چگونگی مواجهه با بحران سوریه و حل آن بود.

همراهی با ترکیه علیه سوریه

مرور خبرهای جسته و گریخته‌ای که در اوج بحران سوریه در رسانه‌های داخلی و خارجی منتشر می‌شد، نشان می‌دهد که نظر احمدی نژاد در مورد سوریه و بشار اسد به همتای ترک خود، یعنی رجب طیب اردوغان قرابت بیشتری داشت تا برخی مسئولین و فرماندهان نظامی کشور. نظری که شاید اگر به آن عمل می‌شد، ایران نیز در حال حاضر در وضعیتی مشابه عراق و سوریه قرار گرفته بود. به عنوان مثال خبرگزاری «دی. اچ. ای» ترکیه گزارش داده که رجب طیب اردوغان در بازگشت از سفر نیویورک، به پرسش‌های خبرنگاران در هواپیما پاسخ داده و در این مصاحبه از نزدیکی دیدگاه کشورش با احمدی‌نژاد در زمینه سوریه سخن گفته و از رفتارهای بشار اسد انتقاد کرده است.

اردوغان همچنین با اشاره به گفت‌وگوی مستقیم با احمدی‌نژاد درباره سوریه گفته است: «موضع امروز نسبت به گذشته بسیار بهتر شده است. به آنها گفتم که سوریه از رفتارها و مواضع شما جسارت می‌گیرد. احمدی‌نژاد هم گفت: بیش از بیست بار به اسد تذکر دادم که گرفتن سلاح مقابل مردم، کار درستی نیست و چون اسد توقع نداشت، این حرف‌ها را از من بشنود، برای همین هم خیلی ناراحت شد؛ این مسأله نشان می‌دهد که موضع‌ ایران نسبت به سوریه، بسیار بهتر از گذشته است.»[۱]

این موضع توسط احمدی‌نژاد در حالی بیان می‌شد که در صورت عدم مقاومت و حمایت مستشاران نظامی ایران از دولت قانونی در سوریه، تروریست‌هایی بر سر کار می‌آمدند که خسارت‌های امنیتی ناشی از آن برای ایران، تا مدت‌ها گریبان کشور را می‌گرفت.

همچنین روزنامه ملیت ترکیه با انتشار تصویر ملاقات احمدی‌نژاد و اردوغان در آبان ماه ۱۳۹۱ در پنجمین اجلاس دموکراسی در بالی اندونزی، جزییات صحبت‌های دو طرف را که ضمن حرکت برای صرف نهار انجام شد، منتشر کرده است. ملیت در آن زمان نوشت، اردوغان از احمدی نژاد خواست که ایران از رژیم سوریه حمایت نکند. اردوغان به احمدی‌نژاد گفته بود: "شما چگونه می‌توانید نظارگره این درام در سوریه باشید؟ " احمدی نژاد نیز در پاسخ ابراز داشت: "ما هم این حوادث را تایید نمی‌کنیم و متاسفیم از این‌ها و حق باشماست. ما هم در ارزیابی روند مسائل سوریه هستیم. "[۲]

بی توجهی احمدی نژاد به بحران سوریه

در همین راستا برخی مسئولین و شخصیت‌های سیاسی و مطلع داخلی نیز در رابطه با اختلاف دیدگاه احمدی نژاد و دیگر دستگاه‌های نظامی و سیاسی مؤثر در تصمیم‌گیری‌ها مواردی را بیان داشته‌اند. به عنوان نمونه می‌توان به اظهار نظر مرحوم حسین شیخ‌­الاسلام سفیر اسبق ایران در سوریه اشاره کرد: «وقتی که من سفیر ایران در سوریه بودم، ساختار اطلاعاتی ما فهمید که قطر و عربستان در سوریه کار می‌کنند و افراد دولتی و ارتشی سوریه را می‌خرند. این از سوی بخش اطلاعاتی ما به بخش اطلاعاتی مرکز (تهران) منتقل شد ولی متاسفانه به آن بی توجهی شد. بر اساس آنچه که برادران اطلاعاتی ما به من گفتند، دولت وقت یعنی دولت آقای احمدی نژاد، حکومت سوریه را دیکتاتور می‌دانست و نه دموکراتیک که نیاز به حمایت ما داشته باشد و به آن تذکر ما بی توجهی کرد.»[۳]

شرکت در مراسم یادبود شهدای مدافع حرم

در حالی که دیدگاه رئیس جمهور و اختلاف آن با دیدگاه دیگر مسئولین رسمی و نظامی کشور در مورد بحران سوریه متفاوت بود و کمتر مشاهده می‌شد که رئیس جمهور موضعی مستقیم و قاطع در این مورد اتخاذ کند، بعد از گذشت چند سال از شروع بحران، در حال حاضر عواقب عمل کردن به دیدگاه‌های احمدی نژاد نمایان‌تر شده است. با این حال، بعدها مشاهده شد که احمدی نژاد به یکی از سخنرانان مراسم یادبود شهدای مدافع حرم مبدل شده و در سخنرانی‌های خود به اعلام حمایت از جبهه مقاومت اشاره می‌کند؛ موضعی که بیان آن از جانب احمدی نژاد در ابتدای شروع بحران سوریه شاید فایده بیشتری برای جبهه مقاومت داشت. به عنوان مثال می‌توان به موضع ایشان در مهر ماه سال ۹۴ در حاشیه مراسم سردار همدانی اشاره کرد. وی بعد از شرکت در مراسم بزرگداشت سردار شهید همدانی گفته بود: «ایران رسماً اعلام کرده که از مقاومت حمایت می‌کند و همچنین رسماً اعلام کرده این حمایت معنوی است و یک پشتیبانی مستشاری است و بنده فکر نمی‌کنم که ایران اگر بخواهد جور دیگری پشتیبانی کند از آنها واهمه داشته باشد که بخواهد اعلام کند.»[۴]

موضع گیری علیه حاج قاسم

با این حال احمدی نژاد ۸ مهرماه ۱۳۹۸ در پاسخ به سوال خبرنگار ایندیپندنت فارسی که از حاج قاسم سلیمانی و حضور ایران در منطقه که می‌پرسد، تلویحاً جمهوری اسلامی را به مداخله در منطقه متهم کرده و می­گوید: «راجع به اسم‌ها صحبت نکنیم. کلی صحبت کنیم. همه ملت‌ها در تمام جهان حق دارند سرنوشت خودشان را تامین بکنند. هیچ قدرتی در هیچ کجای جهان نباید دخالت کند. کل دنیا الان عرصه دخالت‌ها است. آمریکای لاتین، آفریقا، آسیا و بخصوص خاورمیانه. من البته معتقدم باید به هر ملتی کمک شود تا اراده خود آن مردم حاکم شود. استثنایی هم در این نیست. الان این همه قدرت در منطقه دخالت دارند و این غلط است.» مجدداً احمدی نژاد در پاسخ به این سوال که "آیا این به معنی مخالفت او با دفاع ایران از نظام بشار اسد است؟ " می­گوید: «مطلبی که گفتم یک اصل است و یک قانون است برای کل جهان. چه کسی که دوست ما است، ‌دشمن ما است، مخالف ما است یا موافق ما است. حق تعیین سرنوشت مال ملت‌ها است و هیچ احدی در هیچ نقطه جهان تحت هیچ عنوانی حق تحمیل به هیچ انسانی را ندارد. حالا به عنوان حقوق بشر، امنیت، انرژی یا مذهب. هر عاملی که مانع از اعمال اراده آزاد ملت‌ها باشد از نظر من محکوم است. »[۵]

پیام تسلیت برای شهادت حاج قاسم

اما هنگامی که حاج قاسم سلیمانی فرمانده سپاه قدس توسط رژیم تروریست آمریکا به شهادت رسید، احمدی نژاد در مصاحبه با شبکه خبر اظهار داشت: «قاسم سلیمانی در اون کاری که به عهده‌­اش بود بسیار متبحر، بسیار دقیق، کوشا و پرتلاش بود. در جنگ تحمیلی جزو فرماندهان موفق، فداکار و طراح بود. بعد از جنگ هم در مسئولیتهای گوناگون و در مسئولیت اخیر، شاید در مدیریت عملیات نظامی، طراحی عملیات نظامی اگر نگویم بی نظیر کم نظیر بود. شبانه روز در تلاش و تکاپو بود» [۶]

[1] - http://www.tabnak.ir/fa/news/193203/

[2] - http://www.jamnews.ir/detail/News/130431

[3] - http://www.asriran.com/fa/news/452612

[4] - http://shohadayeiran.com/fa/news/95050

[5] https://www.independentpersian.com/node/22786/

[6] - https://www.donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-3611685