پر بازدیدترین مطالب

آیا SPV میانبری برای دور زدن تحریم‌ها خواهد بود؟ / تهدید پیشاپیش شرکت‌های همکار با کانال مالی ویژه اروپا توسط آمریکا


تلاش اروپا برای حفظ توافق هسته‌ای با ایران منوط به کارکرد کانال ویژه مالی برای دور زدن تحریم‌هاست.

آیا  SPV میانبری برای دور زدن تحریم ها خواهد بود؟
به گزارش سخن آشنا، SPV (Special Purpose Vehicle) یا کانال ویژه مالی ایران و اروپا، موضوعی است که طی ماه‌های گذشته و با خروج ایالات متحده آمریکا از برجام برای جبران تاثیر تحریم‌ها و انتفاع ایران از منافع اقتصادی توافق هسته‌ای به بحث گرم محافل خبری و کارشناسی تبدیل شده است.
سیر طولانی و کش‌دار برای راه‌اندازی این سامانه مالی با انتقاداتی از سوی کارشناسان همراه شد به طوری که آن‌ها مدعی هستند اتحادیه اروپا با تعللی که انجام می‌دهد در صدد وقت‌کشی است و باید تا پیش از بازگشت دور دوم تحریم‌های آمریکا، این سیستم که به عنوان جایگزین سوئیفت محسوب می‌شود، عملیاتی می‌شد.
در کنار این انتقادات طی هفته‌های گذشته اتحادیه اروپا از راه‌اندازی این کانال ویژه مالی خبر داد و مشخص شد آلمان و فرانسه در این زمینه تقسیم کار کرده‌اند. پاریس به عنوان میزبان انتخاب شده و رئیس این کانال ویژه مالی قرار است از بین ژرمن‌ها انتخاب شود. در کنار سه کشور انگلیس، فرانسه و آلمان به عنوان سهامداران اصلی نیز ۹ کشور اروپایی نظیر ایتالیا، اسپانیا، اتریش و کشور‌های حوزه بنلوکس (اتحادیه اقتصادی ــ سیاسی هلند، بلژیک و لوکزامبورگ) برای عضویت در SPV اعلام آمادگی کرده اند.

در کشاکش بحث‌های مطرح شده در مورد کانال ویژه مالی اروپا برخی رسانه‌های غربی نظیر نشریه «فارین افرز» از کانالی تحت عنوان H-SPV رونمایی کردند و مدعی شدند قرار است راهکار اروپایی‌ها در SPV تنها منحصر به کالا‌های بشر دوستانه‌ای نظیر غذا‌های اساسی و دارو شود و بیشتر منوط به کالا‌هایی است که آمریکا تحریم‌هایی را در خصوص آن‌ها اعمال نکرده است اما این موضوع با واکنش مقامات رسمی کشورمان روبرو شد و آن را شیطنت سیاسی دانستند و مدعی شدند خواسته‌های ایران از برجام بدون آمریکا کاملا مشخص و مبرهن است و باید دستورالعمل‌ها طوری طراحی شود که شرایط، تضاد چندانی با برجام پیش از خروج آمریکا نداشته باشد. در این باره سخنگوی وزارت امور خارجه تاکید کرد این سازوکار فقط منحصر به این اقلام نیست و حتی بخش فناوری صنعتی و سرمایه‌گذاری را نیز در برخواهد گرفت. با توجه به این موارد سؤالی که ممکن است ذهن هر مخاطبی را به خود درگیر کند این است که ماهیت کانال ویژه مالی اروپا چیست؟ آیا این راهکار اروپایی می‌تواند در قبال تحریم‌های آمریکا کارساز باشد؟ بنابراین در ادامه گزارش تلاش شده به این سوالات پاسخ داده شود.

SPV از مبادله با پول ملی تا ابتکاری برای مقابله با تحریم‌ها
طبق اظهار نظر طرف‌های اروپایی در طرح موسوم به SPV یک نهاد مالی مستقل تأسیس خواهد شد که نقش واسطه مالی بین ایران و اروپا را بر عهده می‌گیرد. با این تفاوت که برای جلوگیری از رهگیری مالی و تحریم آمریکا، پولی جابجا نخواهد شد و بدهکاری و بستانکاری طرف‌های ایرانی و اروپایی در این نهاد ثبت و تسویه می‌شود و در نهایت هر شش ماه یکبار طی یک نشست کسری تراز توسط طرفین جبران خواهد شد. این نهاد همچنین دارای یک شعبه ایرانی نیز خواهد بود و شرکت‌های ایرانی صادرکننده یا واردکننده، تعاملات مالی خود را از طریق آن انجام خواهند داد و در عین حال شرکت‌های اروپایی نیز با همین دستور کار در اروپا عمل خواهند کرد. همچنین تلاش بر این است که ایران بتواند پول حاصل از فروش نفت خود را نیز وارد این چرخه بکند و هند و چین نیز از آن بهره‌مند شوند. البته در مورد جزئیات این ساز و کار ابهام وجود دارد و طرفین سعی می‌کنند اطلاعات زیادی را در خصوص آن در اختیار رسانه‌ها قرار ندهند تا روزنه‌های تحریمی برای ایالات متحده شکل نگیرد.

در این باره تاریا کرونبرگ، رئیس هیات روابط پارلمان اروپا با ایران نیز مدعی شد؛ اتحادیه اروپا در نظر دارد با راه‌اندازی SPV (کانال ارتباط مالی ایران و اروپا) دلار را از مبادلات اقتصادی حذف کند. وی با اشاره به بازگشت دور جدید تحریم‌های آمریکا تاکید کرد، تحریم‌های جدید با گذشته متفاوت است و ایالات متحده از طریق کنترلی که بر دلار به‌عنوان مرجع اصلی تبادلات مالی دارد، شرکت‌های اروپایی را هم تحت کنترل خود درآورده است به همین دلیل بسیاری از شرکت‌های بزرگ اروپایی از تبعات این دوره از تحریم‌ها ترسیده‌اند و همین ترس مانع تداوم فعالیت آن‌ها با ایران شده است. همچنین رئیس هیات روابط پارلمان اروپا با ایران در خصوص تعلل برای اجرایی شدن راهکار اروپایی‌ها تصریح کرده بود که مسئولان این طرح، ۲۴ ساعته مشغول کار هستند و تلاش دارند آن را هرچه زودتر به مرحله اجرا برسانند.
این تجربه هم برای ایران و هم اتحادیه اروپا، کاملاً جدید است و همین تازگی موجب شده تا کمی تأخیر در روند کار پیش بیاید. به گفته کرونبرگ هدف اصلی از راه‌اندازی این سازوکار مالی، جلوگیری از به کار بردن دلار در مبادلات اقتصادی است، در نتیجه این نهایی شدن بیشتر مربوط به بخش‌های فنی و مسائل تکنیکی SPV است؛ در عین حال شرکت‌هایی که بیشترین نفع را از این سازوکار مالی ویژه خواهند برد، شرکت‌های کوچک و متوسط هستند که در دوران تحریم‌ها تأکید بسیاری بر همکاری آن‌ها از سوی مقام‌های ایرانی و اروپایی می‌شود.

تاریا کرونبرگ، رئیس هیات روابط پارلمان اروپا با ایران

علاوه بر این خبرگزاری فرانسه پیشتر گزارش داده بود که SPV همچون یک شرکت برای تسویه مالی تجارت با ایران به دور از حلقه‌های مالی متداول عمل می‌کند. به عنوان نمونه در این ساختار ایران می‌تواند به اسپانیا نفت بفروشد و اعتبار مالی لازم برای پرداخت به یک شرکت آلمانی را که به ایران کالا یا خدمات داده است تامین کند و پول از طریق خاک اروپا بین دو شرکت مبادله شود. در این رابطه می‌توان گفت: پیش‌تر کشور‌هایی همچون روسیه و چین که در معرض تحریم‌های آمریکا قرار داشتند، پیام رسان‌های مالی نظیر SPFS و CIPS را راه اندازی کردند تا با پول ملی خود یعنی روبل و یوآن تبادلات مالی خود را انجام دهند. این موضوع موجب شده است تا برخی کارشناسان از تعاملات مالی در بستر کانالی‌هایی نظیر SPV به عنوان یک ابتکار و پلت فرم در راستای مقابله با تحریم‌های آمریکا نام ببرند که می‌تواند تا حد زیادی از سلطه دلار در مبادلات اقتصاد جهانی بکاهد. اما نکته اینجاست که چقدر می‌توان به کارآمدی پیام رسان‌های مالی نظیر مواردی که ذکر شد، خوشبین بود؟!

شمشیر داموکلس تحریم تهدیدی دائمی برای SPV
اتحادیه اروپا از ۲۷ کشور تشکیل شده است که همه آن‌ها تمایلی برای تجربه مالیده شدن صابون تحریم آمریکا بر بدنه تجارت خارجی خود ندارند و می‌توان گفت، کشور‌های شرق و مرکز اروپا عموما گرایش به سیاست‌های آمریکا دارند و تلاش برای راضی کردن آن‌ها برای همکاری با این کانال ویژه مالی کار آسانی نیست. از سوی دیگر همان طور که پیش از این گفته شد شرکت‌های بزرگی هم، چون توتال، زیمنس و... نمی‌توانند با این شرایط فراهم شده فعالیت کنند و تنها شرکت‌های کوچک بازیگر اصلی این میدان خواهند بود. همچنین طبق برخی دیدگاه‌ها، بانک‌های مرکزی نیز دارای محدودیت هستند و ممکن است در معرض تحریم‌ها قرار بگیرند. در نتیجه شمشیر داموکلس همچنان بالای سر شرکت‌ها و کشور‌هایی است که وارد این کانال ویژه خواهند شد.
در این رابطه گوردون ساندلند، سفیر ایالات متحده در اتحادیه اروپایی در گفتگو با فرانس‌۲۴ با اشاره به ایجاد کانال مالی ویژه اروپا با ایران، این راهکار را غیرقابل اجرایی دانست و مدعی شد، موفقیت بسیار بزرگی در تمام جهان داشته‌ایم و توانستیم بسیاری از تجار و کشور‌ها را قانع کنیم که منافع‌شان ایجاب می‌کند با ایران معامله نداشته باشند. پس هر راهکاری که اروپا اجرایی می‌کند، در نهایت بدون استفاده می‌ماند و به درد نمی‌خورد. این مقام آمریکایی همچنین در پاسخ به این سؤال که آیا آمریکا قصد دارد کشور‌هایی را که میزبان این کانال مالی ویژه می‌شوند تحریم کند یا تحت‌فشار بگذارد، بیان کرده بود که این مساله درباره میزبانان نیست، درباره کسانی است که از آن استفاده می‌کنند. استفاده‌کنندگان از این کانال مالی جریمه می‌شوند. ما کاملاً به‌صورت شفاف بیان کرده‌ایم هر کس که با ایران تجارت داشته باشد، نمی‌تواند با آمریکا نیز تجارت داشته باشد.

ریچارد نفیو، معمار آمریکایی تحریم‌ها علیه ایران

علاوه بر این، ریچارد نفیو، معمار آمریکایی تحریم‌های یکجانبه و چندجانبه واشنگتن علیه تهران نیز در واکنش به راه اندازی سازوکار ویژه مالی اروپا با ایران مدعی شد؛ حساب با کاربرد ویژه (اس‌پی‌وی) نه یک راهکار کامل برای حل مشکلات اقتصادی ایران است و نه آنقدر ساده و دم دستی است که آمریکا بتواند به راحتی بر آن غلبه پیدا کند. این ساز و کار ویژه قطعا کار کمپانی‌ها و شرکت‌های کوچک و متوسط با ایران را تسهیل می‌کند و اگر تعداد این کمپانی‌ها کافی باشد این حساب با کاربرد ویژه می‌تواند کمک معناداری به تهران باشد. ریچارد نفیو این ادعا را نیز مطرح کرده بود که SPV یک راهکار ابداعی برای پاسخ دادن به این سؤال است که چگونه در حالی که بانک‌ها از ترس تحریم‌های آمریکا دست به نقل و انتقال‌های مالی برای ایران نمی‌زنند، پول حاصل از تجارت با ایران را به گردش درآوریم، اما تحریم‌های یک جانبه و فرامرزی آمریکا فقط نقل و انتقال‌های مالی را شامل نمی‌شود بلکه کالا‌ها و جابه‌جایی‌های مربوط به آن‌ها را هم دربرمی‌گیرد، بنابراین می‌توان گفت که SPV برای حل مشکل سرمایه‌گذاری‌های کلان در ایران پس از خروج آمریکا از برجام راهی ندارد!
این صحبت‌های در حالی از سوی مقامات آمریکایی مطرح می‌شود که از نظر اروپایی‌ها این اقدام ارزش سیاسی بسیار بالایی دارد. همچنین در حالی که مقامات آمریکایی SPV را ببر کاغذی خوانده‌اند و سیگال مندلکر، معاون وزارت خانه داری آمریکا، اظهار کرده بود که با توجه به خروج شرکت‌های اروپایی، خیلی نگران راه‌اندازی کریدور مالی بین ایران و اروپا نیستیم دیپلمات‌های اروپایی بار‌ها تاکید کرده اند که برای ما بسیار حائز اهمیت است از منافع شرکت‌های‌مان و استقلال اقتصادمان در برابر آمریکا محافظت کنیم. علاوه بر این وزیر اقتصاد فرانسه در گفتگو با فایننشیال تایمز اظهار کرده بود، اروپا اجازه نمی‌دهد آمریکا به‌عنوان پلیس تجاری جهان عمل کندو ایجاد کانال مالی ویژه برای تجارت بین اروپا و ایران (SPV) بخشی از برنامه تقویت نقش جهانی یورو در برابر دلار است و اروپا باید استقلال خود را از آمریکا تثبیت کند. این مناظرات در حالی بین دو سوی اقیانوس اطلس در جریان است که در داخل کشور نیز نسبت به کارآمدی SPV برای دور زدن تحریم‌ها دیدگاه‌های متفاوتی وجود دارد و تردید نسبت به آن زیاد است.

SPV آب باریکه‌ای برای ایران است
در این رابطه حسن بهشتی پور، کارشناس مسائل بین الملل با اشاره به راه اندازی SPV و امکان‌سنجی آن برای دور زدن تحریم‌های آمریکا در گفتگو با باشگاه خبرنگاران جوان اظهار کرد؛ اگر اروپایی‌ها برای راه اندازی این کانال ویژه مالی اراده لازم را داشته باشند، می‌توان گفت، آب باریکه‌ای برای تعاملات اقتصادی ایران ایجاد می‌شود. از طرفی دیگر این امر نشان‌دهنده خواست جدی اروپا برای ایستادگی در مقابل زورگویی‌های آمریکا است. بهشتی پور با تاکید بر اینکه اگر اروپا از عملیاتی شدن SPV سر باز زند آبرویی نخواهد داشت، تاکید کرد، ایستادگی بروکسل‌نشینان در برابر کاخ سفید نشان می‌دهد آن‌ها به دنبال هویت سیاسی و امنیتی مستقل از آمریکا هستند و تلاش خواهند کرد شرکت‌های اروپایی تا حد لازم از مخاطرات تحریم در امان بمانند.

حسن بهشتی پور، کارشناس مسائل بین الملل

SPV یک اقدام سمبلیک و نمادین از سوی اتحادیه اروپاست
همچنین مهدی محمدی، از کارشناسان سیاسی که از همان روز‌های ابتدایی نسبت به برخی کارشکنی‌ها‌ی طرف‌های مقابل از جمله آمریکا هشدار می‌داد، با اشاره به توانمندی کانال ویژه مالی اروپا برای دور زدن تحریم‌ها و انتظارات ایران از این نهاد اقتصادی جدید التأسیس در گفتگو با باشگاه خبرنگاران جوان بیان کرد؛ به طور آشکار و علنی ما از سازوکار راه اندازی شده توسط اتحادیه اروپا چیز چندانی نمی‌دانیم و هیچکدام از طرف‌ها جزئیات این مکانیسم را مطرح نکرده اند و در پی آن ما با یک هندوانه در بسته مواجه هستیم. محمدی در ادامه تحلیل خود گفت؛ رفتار سیاسی اروپا در ماه‌های گذشته با خروج آمریکا از برجام نشان‌دهنده این امر است که اروپایی‌ها خیلی با تحمیل فشار تحریم‌ها بر ایران تا زمانی که در برجام باقی بماند مشکل چندانی ندارد و آن چیزی که برای اروپا اهمیت دارد ماندن در برجام و تعطیل ماندن برنامه هسته‌ای ایران است در نتیجه اگر این محدودیت‌ها در حوزه فناوری هسته‌ای ایران همچنان پابرجا بماند برای اروپا فشار تحریم‌ها موضوعیت ندارد.


مهدی محمدی، از کارشناسان سیاسی

این کارشناس در ادامه تصریح کرد؛ با توجه به نزدیکی دیدگاه اروپایی با آمریکا در زمینه برنامه موشکی کشورمان بروکسل‌نشینان مخالفت چندانی را با فشار اقتصادی بر تهران ندارند و رصد رفتار اروپایی‌ها در ماه‌های گذشته نشان می‌دهد آن‌ها بیش از آنکه به دنبال کاهش فشار‌ها از طریق راهکار‌هایی نظیر SPV باشند بیشتر می‌خواهند این فشار به گونه‌ای بر ایران اثر کند تا کشورمان در حوزه دفاعی و موشکی نگرانی‌های آمریکا و اروپا را در نظر بگیرد لذا بدین جهت تا کنون نسبت به تحریم‌ها واکنش جدی نشان نداده است؛ بنابراین من فکر می‌کنم حتی اگر SPV هم راه‌اندازی شود کمک چندانی نمی‌کند و بیشتر یک اقدام سمبلیک و نمادین خواهد بود.

بیم و امید برای میانبر اروپایی در برابر تحریم‌های آمریکا
به نظر می‌رسد SPV همچنان در ابهام به سر می‌برد، طرف‌های اروپایی با وجود اینکه بار‌ها تاکید کرده‌اند خواهان حفظ برجام هستند و تلاش‌هایی برای راه‌اندازی این کانال ویژه مالی از خود نشان داده‌اند اما، تحریم‌های آمریکا همچنان خطر بزرگی است که مانند شمشیر بالای سر اروپا، هر لحظه منافع اقتصادی شرکت‌هایشان را تهدید می‌کند و باید تمام جوانب نفوذ آمریکا به این نهاد اقتصادی را در نظر بگیرند تا شرکت‌هایشان با کم‌ترین ضرر روبرو شوند. حالا اینکه اعضای اتحادیه تا چه اندازه حاضر به ریسک‌پذیری در برابر آمریکا هستند باید منتظر روز‌های آینده بود و البته نیم نگاهی هم به گذشته داشت!
از سوی دیگر در در داخل کشور نیز انتقادات نسبت به ادامه اجرای تعهدات ایران در برجام به رغم خروج آمریکا از آن، وجود دارد و برخی مدعی هستند اروپایی‌ها تنها به دنبال خرید زمان هستند تا ترامپ چمدان‌هایش را از کاخ سفید جمع کند و برود و این وقت‌کشی چندان به نفع منافع ملی ایران نیست. همچنین مطرح شدن موضوعاتی نظیر نفت در برابر کالا و عدم ورود ارز به داخل کشور عملا SPV را به عنوان اقدامی ظاهرسازانه و فرصت‌سوز نشان می‌دهد، بنابراین راه افتادن این میانبر اروپایی با بیم و امید همراه است و نمی‌توان یک چشم انداز روشن، دقیق و صریح از آن برای دور زدن تحریم‌ها ارائه داد.
منبع:باشگاه خبرنگاران

۷ سلاح مهمی که مقاومت فلسطین در رژه خود به نمایش گذاشت/ از موشک‌های ضدزره و دوش پرتاب تا انبوه اسلحه AK-۱۰۳ +عکس



علاوه بر سامانه های ضد زره به نمایش درآمده در این رژه، موشک ضد دوش پرتابی که مقاومت فلسطین از آن به طور علنی پرده برداشت، از سیستم هدایت فروسرخ بهره برده و برد درگیری آن در حدود ۴ کیلومتر است.

۷ سلاح مهمی که مقاومت فلسطین در رژه خود به نمایش گذاشت/ از موشک‌های ضدزره و دوش پرتاب تا انبوه اسلحه AK-۱۰۳ +عکس

به گزارش سخن آشنا، رزمندگان مقاومت فلسطین بویژه گردان‌های شهید عزالدین قسام شاخه نظامی جنبش مقاومت اسلامی (حماس) روز یکشنبه مانور نظامی باشکوهی را دبرگزار کردند که در این رژه که به مناسبت سی و یکمین سالروز تاسیس حماس انجام شد و در این مراسم، نیروهای مسلح پیاده به همراه خودروها و تجهیزات نظامی در خیابان‌های اصلی خان یونس به گشت زنی پرداختند.

 

۱۴ دسامبر هر سال سالروز تاسیس جنبش حماس در سال ۱۹۸۷ است و این جنبش با برگزاری برخی برنامه‌های متنوع این روز را جشن می‌گیرد. حماس امسال در ۳۱ امین سالروز تاسیس خود مراسم بزرگی را با عنوان «مقاومت پیروز می‌شود و محاصره شکسته می‌شود» برگزار کرد که از جهات مختلف حائز اهمیت بود.

علاوه بر حضور صدها هزار نفری مردم مظلوم و در محاصره غزه در این مراسم، نمایش برخی تجهیزات نظامی مقاومت فلسطین نیز در نوع خود جالب و قابل توجه رسانه ها و کارشناسان خارجی بود چراکه انواع سلاح های سبک، تسلیحات ضد زره و موشک های دوش پرتاب ضد هوایی در این مراسم به نمایش گذاشته شد که در ادامه نگاهی به این تسلیحات خواهیم داشت.

AK-۱۰۳؛ سلاحسازمانی جدید مقاومت فلسطین

یکی از موضوعات مهم این نمایش اقتدار، اسلحه جدید تهاجمی بود که در حجم زیادی در دست نیروهای حماس دیده می شد و AK-۱۰۳ نام داشت؛ سلاحی که به احتمال فراوان از لیبی به نوار غزه رسیده است. دوره کوتاهی قبل از سقوط حکومت قزافی در لیبی، تحریم های تسلیحاتی این کشور تقریبا به طور کامل برداشته شد و لیبی حجم زیادی از سلاح های مختلف را سفارش داد. در این میان سلاح های سبک در حجم بسیار بالایی به این کشور وارد شد که از جمله این سلاح ها سری AK-۱۰۳ بود و بنا بر گزارش رسانه های تخصصی غربی، مسیر خود را به درون نوار غزه پیدا کرد.

 

اسلحه AK-۱۰۳ در حقیقت مدل پیشرفته تر از سری AK-۷۴M با کالیبر ۳۹*۷.۶۲ میلی متر است که تقریبا ادامه مسیر سری سلاح های AK محسوب می شود. این سلاح وزنی در حدود ۳ کیلو و ۶۰۰ گرم داشته و طول آن ۹۴۳ میلی متر است. نواخت تیر آن ۶۰۰ گلوله در دقیقه و سرعت دهانه گلوله در آن ۷۱۵ متر بر ثانیه است. وزن این سلاح به نسبت کلاش های موجود در کشور بین ۱۰۰ الی ۲۰۰ گرم سبک تر بوده و برد موثر آن در حدود ۵۰۰ متر است.

 

بدنه این سلاح با مواد ضد زنگ زدگی پوشانده شده و مقاومت بسیار خوبی در برابر شرایط بد جوی و رطوبت دارد. مکانیزم عملکرد AK-۱۰۳ مثل اکثر مدل های این سری گلنگدن چرخشی و استفاده از نیروی حاصل از احتراق گاز باروت است. برگه ناظم آتش این سلاح به مانند مدلهای قبلی خانواده AK در کنار بدنه قرار گرفته و در سه حالت ضامن، تک تیر و رگبار فعالیت می کند نمایش گسترده این سلاح در رژه مذکور نشان داد علاوه بر آنکه مقاومت فلسطین، ذخایر قابل توجهی از این اسلحه در اختیار دارد، توان رزم و مقابله با متجاوزان را نیز تا حد زیادی افزایش داده است.

تک تیرانداز کالیبر سنگین؛ یک نقطه قوت برای مبارزان فلسطینی

از دیگر سلاح های دیده شده در این، رژه سلاح های تک تیرانداز کالیبر ۱۲.۷ میلی متری در تعداد قابل توجه است که شباهت هایی به مدل اتریشی HS-۵۰ دارد. طبیعتا مشخص نیست که دقیقا این سلاح چطور به نوار غزه رسیده اما به نظر می توان سوریه را به عنوان یک منبع احتمالی در نظر گرفت. قدرت درگیری از فاصله بالای ۱ کیلومتر و توان کشندگی بسیار بالا و همچنین توان نفوذ در برخی از زره پوش ها از جمله نکات مثبت این سلاح محسوب می شود.

 

سلاح اتریشی HS.۵۰ نیز از جمله دقیق ترین سلاح های تک تیرانداز کالیبر ۱۲.۷ در دنیا می باشد. لوله این سلاح با روش چکش کاری سرد تولید شده و از دقت بالایی در بردهای بالای ۱۵۰۰ متر برخوردار است. این سلاح در مدل اصلی فاقد خشاب بوده و هر گلوله بایستی منفردا به داخل لوله سلاح قرار داده شود. این عمل تا حدودی باعث کاهش وزن سلاح شده و وزن آن را به ۱۲.۴ کیلوگرم کاهش داده است. البته در یک مدل دیگر از این سلاح خشاب های ۵ تیر نیز قابل استفاده بوده و توان مقابله با نیروهای نظامی صهیونیست و حتی تجهیزاتی مثل بالگردها در ارتفاع پایین و خودروهای سبک متجاوز را نیز به آنها می دهد.

تیربار Negev؛ یک هدیه از طرف صهیونیست ها

یکی از تصاویر جالب دیگر منتشر شده در این مراسم، مربوط به مجهز شدن مبارزان فلسطینی به تیربار سبک Negev ساخت صنایع دفاعی اسراییل است. به احتمال زیاد، این سلاح در جریان درگیری های گذشته بین مبارزان فلسطینی و نیروهای صهیونیستی به غنیمت گرفته شده اما احتمال ضعیف تر نیز تهیه آن از نیروهای مزدور همکار اسرائیل است که حاضرند برای درآمد بیشتر، هر کاری انجام دهند. این تیربار سبک در دو کالیبر ۵.۵۶ و ۷.۶۲ عرضه شده و توان شلیک با نواخت ۸۰۰ الی ۱۰۰۰ تیر در دقیقه را دارد و وزن آن نیز در حدود ۷.۵ کیلوگرم است.

بسته به شرایط درگیری، این تیربار بردی بین ۳۰۰ الی ۸۰۰ متر داشته است و می تواند پوشش آتش خوبی را در جریان یک درگیری برای واحدهای کوچک پیاده ایجاد کند. این تیربار از سال ۱۹۹۷ میلادی در خدمت بوده و در کشورهای آفریقایی و آمریکای لاتین هم فروش خوبی را تجربه کرده است.

موشک ضد زره؛ از کره شمالی تا غزه

از دیگر سلاح های دیده شده در رژه نیروهای فلسطینی، موشک ضد زره Bulsae-۲ است که یک سلاح ضد زره ساخت کره شمالی محسوب می شود. این موشک ضد زره کپی کره شمالی از روی موشک ضد زره Fagot ساخت شوروی سابق است و بر اساس برخی گزارش ها از سال ۲۰۱۴ میلادی در اختیار مبارزان فلسطینی قرار گرفته است. این موشک از هدایت سیمی بهره می برد و از مشخصات دقیق آن اطلاعی در دسترس نیست. برد آن در حدود ۲ هزار متر تخمین زده می شود و می تواند در ۴۰۰ میلی متر زره نفوذ کند.

در اختیار داشتن چنین سلاحی در کنار سامانه کورنت که اخیرا با موفقیت یک عملیات مهم نظامی را در خاک فلسطین اشغالی به ثبت رساند، نشان می دهد وحشت نیروهای نظامی اسرائیلی برای ورود به خاک منطقه غزه طبیعی بوده و همچون گذشته نمی توانند به راحتی با استفاده از تجهیزات خود، در مناطق مختلف عملیات انجام دهند چراکه با پاسخ متفاوتی مواجه خواهند شد.

 

یک دوش پرتاب ترکیبی در اختیار فلسطینی ها

دیگر سلاح دیده شده در این رژه، موشک های دوش پرتابی بود که در اختیار مبارزان فلسطینی قرار دارد. به نظر می رسد موشک های در اختیار این نیروها از گونه STRELA-۲M باشند که خود گونه ای ارتقاء یافته سری سام ۷ ساخت شوروی سابق محسوب می شود. این موشک از سیستم هدایت فروسرخ بهره برده و برد درگیری آن در حدود ۴ کیلومتر و سرعت آن در حدود ۵۰۰ متر بر ثانیه است. این موشک از سر جنگی به وزن ۱.۵ کیلوگرم بهره می برد.

اما نکته جالب درباره این موشک، قبضه و ماشه یا به نوعی بخش پرتاب کننده این موشک بود که در سیستم های دوش پرتاب از تیوب حاوی موشک جدا میشود و در زمان عملیات به آن وصل می شود. این بخش در موشک دیده شده در رژه، مربوط به سامانه چینی QW-۱۸ است. خود این موشک انداز چینی در سالهای اخیر و در جریان درگیرها در سوریه و لیبی، به این منطقه ارسال شده است. برخی منابع اطلاعاتی و رسانه ای اعتقاد دارند که حکام جنوب خلیج فارس خریدار و تهیه کننده اصلی آن برای برخی گروه های تروریستی مستقر در لیبی و سوریه هستند.

چنین سلاح مهمی، جلوی تجاوز بالگردها و پهپادهای مسلح اسرائیلی به منطقه سکونت مردم فلسطین را گرفته و اجازه نخواهد داد عملیات های شناسایی یا رزمی آنها به سادگی و بدون اضطراب ناشی از واکنش سلاح های پدافند هوایی فلسطینی ها، انجام شود که این سلاح اگرچه تاکنون مورد استفاده جدی قرار نگرفته، اما برای دوره ای که اسرائیلی ها بخواهند مقاومت همه جانبه مردم مناطقی چون غزه را آزمایش کنند، بسیار مفید خواهد بود.

پرواز پهپادهای غنیمتی از رژیم صهیونیستی

همچنین گردان‌های شهید عز الدین القسام در این مراسم تعدادی از پهپادهایی را که از رژیم صهیونیستی به غنیمت گرفته به پرواز در آورد. نکته مهم در خصوص پرواز این پهپادها آن بود که مقاومت فلسطین بدون در اختیار داشتن سامانه هدایت و کنترل این پرنده ها، توانسته آنها را مجددا به پرواز درآورد و طبیعتا چنین پرنده هایی می تواند در نقش شناسایی، تصویربرداری و حمل محموله های انفجاری مورد استفاده قرار بگیرد.

 

 البته در این مراسم، پهپادهای دیگری نیز حضور داشتند که یکی از نمونه های معروف و پراستفاده فلسطینی ها، در حالی که نام حماس زیر بدنه آن درج شده بود، به پرواز درآمد. در کنار این دو نمونه، مدل پهپاد سنگین وزن و دوربردتر فلسطینی ها نیز حاضر بود که به دلایل مختلفی همچون احتمال خرابکاری صهیونیست ها و اطلاع از ویژگی های آن، روی کامیون مستقر شده و از میان جمعیت عبور کرد.

باز هم راکت حرف اول را می زند

آنچه در سالهای گذشته به تایید همه بازیگران و ناظران رسیده آن است که اسرائیلی ها که جز زبان زور را نمی فهمند، از هیچ چیز بیش از حملات و قدرت راکتی نیروهای مقاومت - چه در فلسطین و چه در لبنان- هراس ندارند و همین موضوع، نقش توسعه و افزایش تعداد راکت های تولید شده در مناطق مهمی چون غزه را بیش از پیش نشان می دهد بویژه آنکه پس از تجاوز ۲ روزه اسرائیل به خاک این منطقه در هفته های گذشته که با قدرت و حملات پرتعداد راکتی فلسطینی ها، سریعا منجر به عقب نشینی و آتش بس از سوی صهیونیست ها شد، مشخص شد علی‌رغم تشدید فشارها و محاصره جدی تر، همچنان امکان حملات پر تعداد و با برد و قدرت بیشتر به مناطق تحت اشغال اسرائیلی ها وجود دارد.

بر این اساس، نیروهای مقاومت فلسطین در رژه روز یکشنبه خود نیز با نمایش سلاح های راکتی که مشخص بود به علت اندازه آن، از برد و قدرت تخریب بالایی برخوردارند، بار دیگر این قدرت مهم خود را به نمایش عمومی گذاشت. بویژه آنکه این راکت ها روی خودرو نیز قرار گرفته و کاملا متحرک شده بود، لذا می تواند در هر وقعیتی، بلافاصله از محل اختفا خارج و پس از شلیک راکت های خود، به محل دیگری نقل مکان کند.

البته در کنار تجهیزات مذکور، سلاح های مربوط به پدافند هوایی همچون تیربارهای ۱۴.۵ م. م و تجهیزات انفرادی همچون دوربین های دید در شب و سامانه های ارتباطی نیز دیده می شد که نشان می دهد مقاومت فلسطین در سالهای اخیر تحولات بزرگی را در رزم انفرادی و جمعی خود ایجاد کرده و دیگر ایستادگی در مقابل متجاوزان صهیونیست، به سنگ و مواد آتش‌زا خلاصه نخواهد شد همچنانکه هیچکس تصور نمی کرد در هفته های گذشته، نتیجه حمله به یک منطقه کوچک، اصابت صدها راکت به شهرها و شهرک های اسرائیلی باشد.

همچنان که حماس در بیانیه اخیر تاکید کرد که همچون سدی مستحکم و با تمام قدرت در مقابل نقشه‌ ها و توطئه های صهیونیستی و آمریکایی خواهد ایستاد، نمایش مقتدرانه و علنی بخشی از نیروهای مقاومت نیز نشان داد در ایامی که "معامله قرن" نقل محافل سیاسی و منطقه ای است، همچنان راهبرد "ترهبون" بهترین گزینه در برابر رژیمی وحشی و کودک کش است.
منبع:مشرق

علم فضایی منطقه در تسخیر ایران/ از پرتاب ماهواره‌های دانشجویی تا برنامه‌ریزی برای اعزام انسان به فضا


کشورمان در علم فضایی نیز مانند علوم دیگر از پیشرفت قابل توجهی برخوردار است، به طوری که ایران در زمینه تولید علم فضایی رتبه اول منطقه را دارد.

علم فضایی منطقه در تسخیر ایران/ از پرتاب ماهواره‌های دانشجویی  تا برنامه‌ریزی برای اعزام انسان به فضا
به گزارش سخن آشنا، باید بپذیریم که امروزه اقتصاد فضا به عنوان اقتصادی نوظهور مطرح است، به طوریکه براساس گفته رئیس سازمان فضایی کشورمان، رشد اقتصاد فضا طی یک دهه گذشته بیش از 139 درصد بوده و نسبت به متوسط رشد اقتصاد جهانی که تقریبا 19.4 درصد بوده شرایط خوبی است.

به گفته کارشناسان، امروزه فضا فرصتی برای رونق اقتصادی و اشتغال کسب و کار است و به نوعی وارد زندگی مردم شده است.

ساخت ماهواره‌ها می‌تواند ارزش اقتصاد را تا حد زیادی بالا ببرد، با استفاده از دریافت داده‌های ماهواره‌ای حتی می‌توان به کشاورزان برای افزایش تولید، کاهش هزینه‌ها و کاهش مصرف سموم کمک کرد.

فضا فرصتی برای خلق ثروت است و اگر دانشگاه‌ها به سمت فناوری فضایی سوق داده شوند چه بسا بسیاری از مشکلات اقتصاد و حتی اشتغال کشور از این طریق برطرف شود.

* فناوری فضایی چیست؟

فناوری فضایی مجموعه‌ای از دانش‌ها و فناوری‌هایی است که بشر برای بررسی فضای اطراف کره زمین و سایر اجرام آسمانی، اقدام به سفر، اقامت در آن، تحقیق و داده‌برداری رباتیک و غیر رباتیک می‌کند.

کشورهای مختلف سعی کرده‌اند در این زمینه دست به فعالیت هایی بزنند و با استفاده از فناوری‌های فضایی جایگاهی برای خود در سطح بین الملل ایجاد کنند که ایران نیز توانسته در این زمینه خود را در جمع کشورهای قدرتمند قرار دهد.

* جایگاه ایران در فناوری فضایی
پس از پیروزی انقلاب اسلامی نگاه دولت های مختلف به فناوری های فضایی نگاه توسعه محور بوده است و در این سال‌ها ایران ماهواره‌های مختلفی را به فضا پرتاب کرده است.

ارتقاء جایگاه ایران در عرصه فناوری فضایی و پیوستن کشورمان به جمع کشورهای دارای چرخه کامل فناوری فضایی همچنین موفقیت در زمینه طراحی، ساخت و پرتاب ماهواره و نیز ساخت ایستگاه‌های زمینی از جمله اقدامات افتخارآفرین است.

توسعه این فناوری از ۲۵ سال گذشته شکل جدی به خود گرفت و کشورمان توانست به دانش ساخت ماهواره‌های کوچک و دانشجویی، سنجش از راه دور و نیز ماهواره‌برهای داخلی دست یابد به طوریکه بر اساس اعلام قبلی اتحادیه جهانی مخابرات، ایران در زمره پنج قدرت نوظهور فناوری فضا و جایگاه اول منطقه است.

در این زمینه منوچهر منطقی رئیس مرکز ملی فضایی و دبیر ستاد توسعه فناوری‌های حوزه فضایی و حمل و نقل پیشرفته معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری، گفته است: قبل از انقلاب فقط راکت‌هایی تا برد ۲۲کیلومتر را می توانستیم پرتاب کنیم. در رژیم گذشته، برنامه وسیعی در این حوزه در نظر گرفته شده بود و قرار بود تامین و نگهداری هواپیماهای مدرنی که آن زمان در اختیار داشتند، شروع کنند و در این برنامه، ایران صرفا بخش های اپراتوری را انجام می داد و بخش های مهندسی را متخصصان آمریکایی انجام می‌دادند. اما حالا ایران جزو ۱۱ کشوری است که این فناوری را دارد.

مرتضی براری رئیس سازمان فضایی نیز گفته است: ما رتبه اول منطقه هستیم، در سال 2016 در مهندسی فضا رتبه 14 دنیا بودیم که در سال 2017 سه پله افزایش رتبه پیدا کرده و به رتبه 11 در دنیا رسیده‌ایم و امیدواریم این اقتدار علمی به اقتدار فناوری و اقتدار صنعتی و اقتصادی برسد.

* رتبه دوم ایران در بخش ناوبری فضایی منطقه

منوچهر منطقی گفته است: ایران در زمینه پرتاب و زیر ساخت‌ها رتبه دوم، در علوم اکتشافات رتبه دوم، در بخش سنجش از راه دور پنجم، در حوزه مخابرات رتبه هفتم، در بخش فناوری‌های ماهواره رتبه پنجم و در بخش ناوبری رتبه دوم در منطقه را از آن خود کرده است.

 

* ایران یکی از ۹ کشور برتر دنیا در ساخت ماهواره

مرتضی براری رئیس سازمان فضایی گفته است: ایران در کنار امریکا، روسیه، اروپا و کانادا جز ۹ کشور برتر دنیا در ساخت ماهواره است.

* ایرانِ فضایی در آینده

ایران برای آینده نیز برنامه‌های بسیاری در حوزه فضایی دارد.

ایجاد و توسعه زیرساخت های ماهواره ای یکی از اولویت های سازمان فضایی ایران است که در این راستا قرارداد ساخت ماهواره سنجشی با قدرت تفکیک مکانی 40 متر به دانشگاه صنعتی امیرکبیر محول شد.

همچنین مطابق با سند چشم انداز افق 1404 دو برنامه 10 ساله تنظیم شده است.

برنامه اول بین سال‌های 85 تا 94 بود که خوشبختانه در آن دهه توانستیم ماهواره های تحقیقاتی بسازیم و در مدار تحقیقاتی 250 کیلومتر با ماندگاری حداکثرسه ماه ماهواره را پرتاب و با زمین ارتباط برقرار کنیم بنابراین توفیق اول چرخه کامل فناوری فضایی است که دست پیدا کردیم و توفیق دوم کسب اقتدار علمی در عرصه فضا بود که رتبه اول فناوری در منطقه را کسب کردیم.

برنامه دوم ده ساله که از سال 1395 تا 1404 است تثبیت کامل چرخه فناوری فضایی مهمترین هدف است که ماهواره های عملیاتی ساخته شوند و در مدار بالای 500 کیلومتر قرار دهیم و سیگنال پایدار از ماهواره توسط ایستگاه زمینی دریافت کنیم و هم ماهواره هم پرتاب گر وهم ایستگاه بومی ساخته شود.

در برنامه ده ساله دوم توجه به زیرساخت‌ها و توسعه کاربرد ماهواره در کشور است.

رئیس سازمان فضایی با اشاره به تقویت شرکت‌های دانش‌بنیان حوزه فضایی گفته است: ۱۰۰ شرکت دانش بنیان در بخش های پایین دستی و ۳۰ شرکت در بخش بالادستی حوزه فضا ایجاد شده است. در بودجه امسال ۵۷۰ میلیارد تومان اعتبار برای بخش فضا دیده شده است که امیدواریم تمام آن محقق شود و طبق برنامه ششم باید سه هزار و ۶۰۰ میلیارد تومان در بخش فضایی سرمایه گذاری شود که ۹۰۰ میلیارد تومان به سرمایه گذار بخش خصوصی اختصاص دارد که باید زمینه را برای ورود بخش خصوصی فراهم کنیم.

* ماهواره‌های دانشجویی در نوبت پرتاب

مرتضی براری رئیس سازمان فضایی خبر خوشی را هم اعلام کرده است و آن اینکه ما سه قرارداد دانشگاهی با دانشگاه‌های صنعتی شریف‌،‌ صنعتی امیرکبیر و علم و صنعت برای ساخت ماهواره‌های دانشجویی داشتیم و قرارداد بعدی با دانشگاه علم و صنعت برای ساخت ماهواره ظفر منعقد شده و ساخت ماهواره پارس ۲ را هم پیشنهاد داده‌ایم که با همکاری دانشگاهیان انجام شود. ما از ماهواره‌های تحقیقاتی و دانشگاهی گذر کردیم و به ماهواره‌های علمیاتی در مدار عملیاتی رسیده‌ایم.

براری ابراز امیدواری کرده که ماهواره ظفر نیز تا پایان امسال آماده شده و سال آینده پرتاب آن را پیگیری کنیم.

 

ظفر ماهواره‌ای سنجش از دور است، این ماهواره قرار است در مدار دایره‌ای حرکت کند. وزن این ماهواره 90 کیلوگرم و دارای طول عمر تجهیزاتی یک ونیم سال است. بر روی این ماهواره 4 دوربین رنگی نصب می‌شود. این دوربین‌ها دارای وضوح 80 متری است و قادر به تصویربرداری از سطح زمین خواهد بود. به گفته محققان این ماهواره دقت سیستم کنترل تعیین وضعیت ماهواره ظفر نسبت به ماهواره نوید 300 درصد پیشرفت داشته است.

ماهواره دوستی که ماهواره دانشگاه شریف است، نیز مرحله سازگاری با پرتابگر را طی کرده و آماده پرتاب است.

ماهواره دوستی که در ابتدا شریف‌ست نام داشت، یک ماهواره دانشجویی است که باید با ماهواره‌بر بومی سفیر یک B به فضا پرتاب شود، این ماهواره کمتر از 50 کیلوگرمی در مدار لئو و ارتفاع 350 تا 500 کیلومتری قرار می‌گیرد و وجه تمایز عمده این ماهواره با ماهواره‌های پرتاب شده قبلی تهیه عکس رنگی با قدرت تفکیک بسیار بالا است.

 

ماهواره پیام نیز که متعلق به دانشگاه امیرکبیر است نیز کامل شده و اکنون در حال طی فرایندهای سازگاری با پرتابگر است که در صورت انجام سازگاری مجوزهای قانونی برای پرتاب صادر می‌شود.

ماهواره پیام امیرکبیر ماهواره‌ ۱۰۰ کیلوگرمی است، این ماهواره‌ای سنجشی قرار است فعالیت‌های سنجش از راه دور و تصویربرداری سه‌طیفی از محدوده ایران را انجام دهد. این ماهواره توسط ماهواره‌ بر سیمرغ در ارتفاع ۵۰۰ کیلومتری از سطح زمین و با شیب مداری ۵۵ درجه قرار می‌گیرد.

مسعود برومند معاون پژوهشی وزارت علوم درباره ماهواره پیام گفته است: پیام امیرکبیر جزء ماهوارهای سنگین و بزرگ محسوب می‌شود و خوشبختانه با موفقیت آمیز به پایان رسیده است و از سویی دیگر وزارت علوم و سازمان فضایی جلسات متعددی برای بررسی توسعه فعالیت های فضایی و در دانشگاه‌ها داشته‌اند و در همین راستا برای ورود دانشگاه‌ها به حوزه فضایی تمهیداتی در نظر گرفته شده است.

ماهواره مخابراتی ناهید ۱ کامل شده و در حال طی فرایندهای سازگاری با پرتابگر است که پس از کامل شدن سازگاری مجوز پرتاب می‌گیریم.

ناهید ماهواره‌ای مکعب مستطیلی است که علاوه بر صفحات خورشیدی نصب شده بر روی بدنه آن، از دو صفحه خورشیدی بازشونده بهره می‌برد.

این ماهواره دارای 50 کیلوگرم وزن و طول و عرض و ارتفاع 50 در 50 در 60 سانتی متر و نوع مدار آن بیضوی 250 در 375 کیلومتر با طول عمر 40 روز است.
سازه ماهواره از جنس آلومینیم سری 7000 بوده که فضای مناسب برای اجزای زیرسیستم‌های مختلف را فراهم می‌کند و از قطعات ماهواره در مقابل بارهای پرتابگر پشتیبانی سازه‌ای به عمل می‌آورد.
خبر خوش دیگر براری اینکه، از نظر پرتابگر نیز مشکلی نداریم.

براری گفته است: ما سال 92 کاوشگر پژوهش را پرتاب کردیم، سال 93 ماهواره فجر پرتاب شد و مرداد 96 یک پرتاب با پرتابگر سیمرغ داشتیم و در حال حاضر نیز سه ماهواره آماده داریم که در حال پیگیری پرتاب آن هستیم.

 

* برنامه‌ریزی برای اعزام انسان به فضا

کشورمان حتی به مقوله اعزام انسان به فضا هم وارد شده است.

منوچهر منطقی رئیس مرکز ملی فضایی با بیان اینکه مسیری که برای موجود زنده ترسیم شده پیش از این در دو فاز مطرح بود، گفته است: این کار با میمون شروع شد که میمون در مدار ۲۰۰ کیلومتر قرار گرفت ولی حالا برای ارتفاع بالاتر برنامه‌ریزی می‌شود، این کار ابتدا به صورت آزمایشی و بدون موجود زنده انجام می‌شود ولی در قسمت بعدی موجود زنده در فضا قرار می‌گیرد که پژوهش‌گاه هوافضا این کار را در دستورکار قرار داده و با کاوشگر۲ شروع کرده است.

منطقی از برنامه‌ریزی برای اعزام انسان به فضا با همکاری کشور روسیه خبر داده و گفته است: در مورد اعزام انسان با توجه به هزینه زیادی که دارد، کشورهای مختلف از امکانات موجود یکدیگر استفاده می‌کنند و در حال حاضر امکانات کشور روسیه تقریباً کامل است که ما قرار است با کشور روسیه این کار را انجام دهیم، البته پروژه زمان‌بر است.

به گزارش فارس، اهمیت پیشرفت در حوزه فناوری فضایی بر کسی پوشیده نیست و مقام معظم رهبری امسال بار دیگر در دیداری که با اساتید و دانشجویان داشتند به اهمیت موضوع طراحی ماهواره‌های دانشگاهی اشاره و به دانشگاهیان گوشزد کردند تا زیرساخت‌های لازم را برای ساخت ماهواره آماده کنند، دانشگاه‌ها و جوانان نخبه ایرانی نیز در راستای منویات مقام معظم رهبری، توان خود در حوزه‌های مختلف علمی بخصوص حوزه فضایی را نشان می‌دهند.
منبع:فارس

از تولید نسل جدید «رنگ‌ جاذب رادار» تا بومی سازی رنگ ضد امواج/ کشف پهپادها و موشک‌های بالستیک ایرانی سخت‌تر شد



در سالهای اخیر با نسل جدیدی از اخلالگرهای رادار مواجه هستیم که دست به نوعی تهاجم الکترونیک می زنند و تراشه های الکترونیکی به کار رفته در سامانه های راداری و یا کامپیوتری نظامی را از کار می اندازند.

به گزارش سخن آشنا ، پنهانکاری و جنگ الکترونیک یکی از مباحث بسیار مهم در فضای نبردهای امروزی و آینده محسوب می شود و طبیعتا هر کشور و نیروی مسلحی سعی می کند به نوعی سطح مقطع راداری وسایل پرنده خود را کاهش دهد و در عین حال توان اخلال روی رادارها و سیستم های ارتباطی دشمنان خود را در اختیار داشته باشد. بعد از تجربیات رزم های هوایی از دوره جنگ ویتنام به این سو، کشورهای مختلف به این مسئله پی بردند که تهدید موشک های ضد هوایی یا هوا به هوا در رزم های هوایی در حال گسترش است و لذا، مفهوم پنهاکاری به معنی کاهش سطح مقطع راداری و سیگنال های فروسرخ خارج شده از یک هواپیما یا هر وسیله پرنده‌ای از آن دوران تعریف شد. در حوزه پنهانکاری در برابر امواج رادار دو بحث اصلی مطرح شده؛ یکی طراحی و دیگری مواد جذاب امواج رادار.

با نگاهی به هواپیماهای پنهانکار مثل سری F-۱۱۷ و F-۲۲ شاهد نوعی طراحی خاص و متفاوت به نسبت طرح های معمولی پرنده های رزمی هستیم. این مسئله مربوط به طراحی این گونه از پرنده‌ها بر می‌گردد و هدف از آن این است که در زمان تابیده شدن امواج راداری به آنها بخشی از امواج نه در جهت گیرنده‌های راداری و بلکه در سایر جهت‌ها انعکاس داده شده و احتمال کشف پرنده پایین بیاید.

 

هواپیمای پنهانکار F-۱۱۷ ساخت آمریکا

اما این همه داستان نبود. بسیاری از کشورها با پخش کردن گیرنده های راداری در مناطق مختلف، سعی کردند تا با این حرکت مقابله کنند و امواج بازتاب داده شده به جهت های دیگر را دریافت کرده و هدف را شناسایی کنند که در این جا مسئله پوشش های جاذب امواج رادار پیش آمد. این مواد که نوع ترکیبات تشکیل دهنده آنها متفاوت است، به صورت یک لایه رنگ روی بدنه موشک، هواپیما یا پهپاد مورد نظر اسپری می شوند و بخشی از امواج راداری ارسال شده را جذب می کنند.

مواد جاذب امواج رادار به صورت کلی از چند نوع کلی تشکیلی می شوند. نوع بسیار پر استفاده از آن که در برخی هواپیماهای غربی نیز مورد استفاده قرار گرفته از ترکیباتی بر پایه پودر بسیار ریز آهن با درجه خلوص بسیار بالا استفاده می کند. نوع دیگری از این مواد بر پایه ماده کاربید سیلیسیوم است که با رنگ های مقاوم در برابر حرارت ترکیب شده و سپس بر روی سطح هواپیماهای پنهانکار اسپری می شود. گونه دیگری از این مواد بر پایه فناوری نانو و ترکیبات کربنی قرار دارد که که باعث می شود رادارهای که در فرکاس هایی با امواج ماکریوویو بین ۳۰۰ مگا هرتز تا ۳۰۰ گیگا هرتز فعالیت می کنند هدف مورد نظر را با سطح مقطع راداری کمتری مشاهده کنند و شانس کشف برای این نوع رادارها در برابر این مواد پایین می آید.

اگرچه خبر مربوط به دستیابی کشورمان به این تکنولوژی، در دهه ۸۰ منتشر شده و نشان می دهد بیش از یک دهه است که جمهوری اسلامی به این هدف مهم دست پیدا کرده، اما انتشار اخبار جدیدی از فعالیت بخش خصوصی و شرکت های دانش بنیان در این حوزه طی روزهای اخیر، باعث شده تا بار دیگر نگاهها به این موضوع و اهمیت آن جلب شود. این خبرها، نوید دستیابی جمهوری اسلامی به نسل جدید رنگ های جاذب رادار را می دهد که نقش مهمی در ارتقاء پهپادهای نظامی و موشک های ایرانی بویژه بالستیک ها ایفا می کنند.

البته یک اشتباه مرسوم این است که برخی فکر می‌ کنند این مواد، می‌توانند اشیا را در برابر امواج رادار نامرئی کنند در صورتی که آنها فقط میزان سطح مقطع راداری اشیا را در یک فرکانس مشخص کاهش می‌دهند که صد البته، همین عملکرد نیز در شرایط حساس، بسیار تاثیرگذار و نقش آفرین است.

اخلال های فرکانسی؛ میدانی برای جنگ های قرن جدید
در عین حال، موضوع مهم دیگر، مسئله اخلال های راداری و سیستم های جنگ الکترونیک است که یک مسئله بسیار جدی و با عمومیت بیشتر در بین ارتش های جهان محسوب می شود. شاید خیلی از کشورها به پرندها و یا موشک های پنهانکار دسترسی نداشته باشند ولی سامانه های اخلال گر راداری به نسبت، در ارتش های بیشتری وارد خدمت شده و در کشورهای زیادی نیز به صورت بومی در حال تولید است. اخلالگرهای راداری در وضعیت های مختلف فعالیت می کنند اما یک تعریف ساده برای نحوه عملکرد آنها این است که طرف اخلال کننده، امواجی را از خود ارسال می کند که باعث اخلال در امواج اهداف مورد نظر می شود. در سالهای اخیر با نسل جدیدی از اخلالگرهای رادار مواجه هستیم که دست به نوعی تهاجم الکترونیک می زنند و تراشه های الکترونیکی به کار رفته در سامانه های راداری و یا کامپیوتری نظامی را با استفاده امواج الکترومغناطیسی از کار می اندازند.

طبق این اخبار جدید منتشره در رسانه ها، اخیرا یک شرکت دانش بنیان موفق به تولید رنگی شده که در زمینه مقابله با تداخل الکترومغناطیسی به کار می آید. این رنگ رسانای الکتریکی و تک جزیی ترموپلاست است که برای اعمال بر روی تمام سطوح به منظور حفاظت EMI فرموله شده است. این رنگ محافظ، برای استفاده در منازل مسکونی، اتاق‌های جراحی و بخش‌های مختلف پزشکی، آزمایشگاه‌ها و ساختمان‌هایی که دارای دستگاه‌های حساس به نویز هستند، مناسب است.

 

همچنین به راحتی و با استفاده از تجهیزات استاندارد معمولی رنگ‌کاری مانند قلم‌ مو، غلطک و اسپری و با حداقل زمان خشک شدن، قابل استفاده بر روی سطوح است. انتخاب پیگمنت‌ های مناسب با اندازه زیر یک میکرون و شکل ویژه آن و نیز، فناوری فرآیند تولید این رنگ، باعث افزایش کیفیت این محصول نسبت به نمونه‌های مشابه شده است، از جمله اینکه این رنگ به مدت طولانی قابل نگهداری بوده و برخلاف نمونه‌های دیگر، فاقد ته‌نشینی ذرات است. همچنین در مقایسه با نمونه‌های محدود داخلی، دارای اثر حفاظتی به مراتب بالاتری است که میزان استفاده از این رنگ را کاهش می‌دهد و قیمت آن نیز حدود یک پنجم نمونه‌های خارجی است.

اما دیگر کارایی این رنگ ها، که به نوعی یکی از مهم ترین کارایی های آن به حساب می آید حفاظت از تاسیسات حساس نظامی، خصوصا در بخش پدافند هوایی است. قطعات به کار رفته در سامانه های راداری، شنود و جمع آوری اطلاعات الکترونیک و سیستم های مخابراتی از جمله حساس ترین و استراتژیک ترین بخش ها نه فقط برای بحث پدافند هوایی و بلکه برای کل عملیات یک نیروی نظامی محسوب می شود. با استفاده از این پوشش در محل های استقرار این سامانه ها می توان تا حجم بسیار بالایی امواج اخلالگر را جذب کرده و به سیستم های خودی اجازه داد تا به فعالیت خود ادامه بدهند. طبیعتا کاهش استهلاک و هزینه های جانبی نیز یکی از دستاوردهای مهم این طرح محسوب می شود.

در بسیاری از کشورهای دنیا که دارای صنعت پیشرفته دفاعی هستند، بخش خصوصی، دانشگاه ها و نیروهای مسلح تشکیل دهنده یک مثلث هستند که از برآیند همکاری بین آنها طرح های بسیار پیشرفته نظامی خلق شده و در عین حال سریز تکنولوژی آن می تواند بخش های غیر نظامی از ارتباطات و مخابرات گرفته تا بخش بهداشت و درمان، حمل و نقل و بسیاری از دیگر حوزه ها را دستخوش تغییرات جدی کند. بخش نظامی با توجه به در اختیار داشتن بودجه های مناسب می تواند حامی بسیاری از دانشجویان و شرکت های تازه تاسیس خلاق باشد و به آنها در مسیر رشد کمک کند و از این طریق به توسعه علم و اشتغالزایی در کشور کمک کند.

همچنان که فرماندهان و پرسنل نیروهای مسلح، دهه هاست با شدیدترین تحریم ها، در حال پیشرفت و تولید محصولات به روز در سطح جهان هستند، بد نیست مدیران اجرایی نیز در شرایطی که کشور با تحریم اقتصادی رو به رو است، نگاه عمیق تر و حمایت بیشتری از بخش خصوصی و شرکت های دانش بنیان داشته باشند که می توانند بخش قابل توجهی از نیازهای کشور را تامین کرده و در عین اینکه با کمک به خودکفایی کشور، از خارج شدن بخش قابل توجهی از منابع ارزی کشور جلوگیری می کنند، می توانند به صادرات و ارز آوری برای کشور نیز بپردازند.
منبع:مشرق

چند قدم تا آغاز انتفاضه مسلحانه فلسطینیان


رای الیوم در گزارشی نوشت تشدید عملیات مقاومت فلسطین با هدف انتقال فشار از نوار غزه به کرانه باختری باعث هراس صهیونیست‌ها شده است.

به گزارش سخن آشنا، رأی الیوم نوشت تشدید عملیات مقاومت فلسطین با هدف انتقال فشار از نوار غزه به کرانه باختری و سرزمین‌های اشغالی و در عین حال سلامت و آزادی عاملان این عملیات ترس و وحشت رژیم صهیونیستی را در پی داشته و نشانگر ضعف امنیتی شدید این رژیم و صد البته هشداری برای آغاز انتفاضه مسلحانه فلسطینیان است.

روزنامه رأی الیوم در ستون سرمقاله خود نوشت: در حالی که اذهان عمومی کشورهای عربی و اسرائیل با عملیات ارتش رژیم صهیونیستی در شمال الجلیل نزدیک مرزهای لبنان و جستجوی تونل‌های حزب الله و نابودی آن درگیر است، کرانه باختری رو به تنش می رود و از لحاظ نظامی در آستانه انفجار است، اما چنین اتفاقی که با توجه به شواهد موجود احتمال آن قوت یافته است، معادلات را به هم خواهد ریخت و ممکن است سناریوی انتفاضه مسلحانه را بار دیگر مطرح کند.

دو عملیات در محافل نیروهای امنیتی اسرائیل موجی از ترس و وحشت به راه انداخته است، نخست: عملیات دو ماه پیش اشرف نعالوه، جوان فلسطینی در منطقه صنعتی "برکان" داخل یک شهرک صهیونیستی و نزدیک شهر سلفیت شمال کرانه باختری اشغالی که در پی آن دو شهرک نشین کشته و سه نفر زخمی شدند. همه تلاش‌ها برای تعقیب، بازداشت یا کشتن این جوان بی نتیجه بوده است.

دوم: حمله و تیراندازی دو روز پیش چند فرد مسلح به سمت شهرک نشینان، نزدیک شهرک عوفرا در شمال رام الله که طی آن 7 شهرک نشین زخمی شدند. عاملان این حمله بی سر و صدا محل درگیری را ترک کردند و هیچ یک از آنان کشته یا بازداشت نشدند.

اسرائیلی‌ها نه تنها به سبب استفاده از سلاح های گرم بلکه از برنامه‌ریزی دقیق برای این عملیات و رهگیری و اجرای آن هم نگرانند. عاملان عملیات عوفرا بی آنکه از یگان ارتش اسرائیل که از شهرک نشینان حفاظت می‌کند، بترسند، طبق برنامه به سمت شهرک نشینان تیراندازی کردند که این نشانگر شجاعت و جسارت بی سابقه‌ای است.

در ادامه این گزارش آمده است جنبش حماس برای ملتهب کردن کرانه باختری، کاستن از فشار بر نوار غزه و حمله به شهرک نشینان راهبردی را اجرا می‌کند.

گادی ایزنکوت، رئیس ستاد مشترک ارتش اسرائیل در نشست چند روز پیش کابینه امنیتی اسرائیل هشدار داد جنبش حماس عملیات نظامی خود را به کرانه باختری منتقل کرده و از سپتامبر گذشته ده عملیات در نقاط مختلف کرانه باختری اجرا کرده است و این آمار در مقایسه با آرامشی که چندین ماه برقرار بود قابل ملاحظه است.

آمار و ارقام رسمی اسرائیلی ها نشان می دهد تنها امسال بر اثر حملات مقاومت فلسطین، ده شهرک نشین اسرائیلی کشته و 76 تن زخمی شده اند و این نشانگر نفوذ امنیتی گسترده و پیشرفت عملیاتی مقاومت است.

موفقیت عوامل عملیات عوفرا و برکان در کمال سلامت و آزادی عاملان آن، می تواند الهام بخش دیگران برای ادامه دادن همین راه باشد. کما اینکه استفاده از سلاح های گرم، عملیات زیر گرفتن با خودرو و حمله با چاقو نشان می دهد انتقال اسلحه به کرانه باختری رو به افزایش است و چه بسا این امر مقدمه انتقال فناوری ساخت موشک باشد.
منبع:باشگاه خبرنگاران

آخرین مطالب