پر بازدیدترین مطالب

مبارزه اصولی با قاچاق به تاخیر افتاد/ عقب‌گرد مجلس؛ هدر رفت بیت‌المال



خروج لایحه اصلاح قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز از دستور کار مجلس، نه تنها از مبارزه اصولی با قاچاق جلوگیری کرد بلکه بررسی مجدد این لایحه منجر به هدررفت زمان و اتلاف منابع نیز خواهد شد.

قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز

به گزارش سخن آشنا، سال ۹۵ بود که بر اساس درخواست دولت، لایحه اصلاح قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز به مجلس ارائه شد و پس از توافق مجلس و دولت و ستاد مرکزی مبارزه با قاچاق کمیته تخصصی در کمیسیون اقتصادی موظف به بررسی این لایحه شد.

کمیسیون اقتصادی مجلس تا پایان سال ۹۶ اصلاحات مورد نظر را انجام داد و مصوبه کمیسیون به صحن ارائه شد.

این لایحه در اردیبهشت سال جاری در دستور کار قرار گرفت و به تشخیص هیات رئیسه دو شوری شد و به کمیسیون اقتصادی برگشت تا اصلاحات نهایی انجام شود و در نهایت متن مصوبه با توافق دستگاه‌ها به صحن ارائه شد.


با این حال، روز چهارشنبه ۱۱ مهرماه، علی لاریجانی رئیس مجلس در پیشنهادی اعلام کرد با توجه به اینکه لایحه اصلاح قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز مسیر طبیعی خود را طی نکرده است، باید به کمیسیون اقتصادی ارجاع و نظر قوه قضائیه اخذ شود؛ این پیشنهاد به رای مجلس گذاشته شد که البته مجلس با ارجاع این لایحه به کمیسیون مخالفت کرد.

در نوبت دوم که علی مطهری ریاست مجلس را بر عهده داشت مجدد بحث ارجاع لایحه اصلاح قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز برای بررسی بیشتر مطرح شد که این بار با رای مثبت نمایندگان مواجه شد.

خروج لایحه اصلاح قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز خلاف قانون بود

در این راستا اسماعیل علیدادی، کارشناس حقوقی با بیان اینکه این اقدام نامتعارف و خلاف قانون و آیین نامه داخلی مجلس بوده است، گفت: در زمان بررسی کلیات لایحه مبارزه با قاچاق کالا و ارز، بحث مربوط به نظرخواهی قوه قضاییه مطرح شده بود و با این حال کلیات لایحه تصویب شد؛ اینکه اصلاحاتی برای این قانون مدنظر باشد باید در زمان کلیات مطرح شود نه اینکه پس از تصویب ۲۰ ماده در صحن، مجلس ایراد این چنینی بگیرد.

وی افزود: مشکل دوم این است که در آن جلسه آقای لاریجانی این بحث را مطرح کرد و رای نیاورد ولی درادامه یک بار دیگر رای گیری شد و این بار رای آورد در حالی که بر اساس آیین نامه داخلی مجلس نباید درباره یک موضوع در یک جلسه، دو بار رای گیری شود.

علیدادی ادامه داد: مساله سوم این است که اساسا لایحه اصلاح مبارزه با قاچاق کالا و ارز ماهیت قضایی ندارد بلکه موادی که کمیسیون اقتصادی به این لایحه اضافه کرده خط و ربط قضایی دارد.

وی افزود: بند ۲ اصل ۵۸ راجع به این است لایحه ای که از طرف دولت می آید نباید ماهیت قضایی داشته باشد در حالی که سابقه لایحه مذکور مشخص است؛ آن لایحه ای که دولت به مجلس فرستاده مطلقا ماهیت قضایی ندارد خود مجلس موادی را به عنوان مواد قضایی به لایحه اضافه کرده است و بعد خودشان ایراد گرفته اند که این لایحه ماهیت قضایی دارد و حالا که ماهیت قضایی دارد پس باید قوه قضاییه نظر خود را اعلام کند.

مجلس مبارزه اصولی با قاچاق را به تاخیر انداخت

این کارشناس حقوقی در ادامه اظهار داشت: علاوه بر اینکه ارجاع لایجه مذکور خلاف قانون بود، این اقدام مبارزه با قاچاق را به تاخیر می‌اندازد.

وی افزود: قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز ایرداتی داشت از این رو برای اصلاح به مجلس فرستاده شده بود و باتوجه به روندی که داشت طی ۲ یا ۳ جلسه به اتمام می رسید و برای تایید نهایی به شورای نگهبان ارسال می شد اما با اتفاقی که افتاد شاید یک سال دیگر زمان برای اصلاح مجدد این قانون لازم باشد.

علیدادی گفت: قطعا برای لازم الاجرا شدن این قانون زمان زیادی را از دست خواهیم داد و این مساله هدررفت زمان، انرژی و بیت المال است چراکه دوباره باید در خصوص مسائلی بحث شود که قبلا راجع به آنها تصمیم گیری شده است.

ابهامات مربوط به قاچاق ارز کماکان ادامه خواهد داشت

وی با اشاره به اینکه در قانون فعلی قسمت مربوط به ارز مغفول مانده است، اظهار داشت: یکی از مهم ترین مواردی که در این قانون مورد اصلاح قرار گرفته بود بحث قاچاق ارز بود چراکه در قانون فعلی در بخش مربوط به مصادیق قاچاق، قانون گذار تنها یک بند را به ارز اختصاص داده بود در حالی که مجلس با حذف این بند اقدام به اضافه کردن ماده ۲ مکرر کرده بود که به صورت مفصل بحث مربوط به قاچاق ارز را شرح داده و حدود اختیارات دولت، مجلس و بانک مرکزی را مطرح کرده بود.

علیدادی گفت: عدم تفکیک دو مبحث «تخلف ارزی» و «قاچاق ارز» یکی از مهم ترین مشکلات است که با توجه به عقب گرد لایحه مذکور، این مشکل کماکان وجود خواهد داشت.

این کارشناس حقوقی تصریح کرد: یکی از معضلات مهم بازرگانان این است که وضعیت قوانین کشور به ویژه در نیمه نخست سال جاری ثبات نداشته و دائم در حال تغییر بوده است در حالی که قانون باید ثبات داشته باشد و جزئیات مورد اصلاح قرار گیرد.

وی افزود: نظام تقنینی باید دست مجلس و نظام اجرایی باید دست دولت باشد در حالی که در سال های اخیر در بسیاری از قوانین، مجلس بر خلاف قانون اساسی وظایف قوه مقننه را به قوه مجریه واگذار کرده است.

علیدادی ادامه داد: همچنین مباحث مربوط به نحوه برخورد با کالای قاچاق برای معدوم کردن یا فروش نیز به تاخیر خواهد افتاد چراکه قانون فعلی در این زمینه ابهامات زیادی دارد.

این کارشناس حقوقی گفت: مباحث مربوط به صادرات صوری، کارت بازرگانی یک بار مصرف، ارائه مجوز برای ضمانت اجرایی واردات کالا و ... از دیگر موارد مهمی است که با این تصمیم مجلس همچنان با ابهام مواجه خواهد بود.

وی ادامه داد: از سویی دیگر جایگاه ستاد مرکزی مبارزه با قاچاق کالا و ارز نیز مورد بی توجهی قرار گرفته است چراکه در حال حاضر این ستاد نماینده ویژه ندارد؛ آقای رحمانی فضلی نماینده معمولی است در حالی که در قانون پیش بینی شده بود رئیس جمهور اگر نماینده ویژه نمی گذارد خودش جلسات را برگزار کند و از سویی دیگر برای تخلف از مصوبات ستاد، ضمانت اجرایی کیفری در نظر گرفته شده بود اما حال و با اتفاقی که افتاده این موضوع نیز به تاخیر افتاد.

علیدادی یادآور شد: قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز از مهم ترین قوانین کشور است و رفتار این چنینی و به تاخیر انداختن اصلاح خلاءهای آن به هیچ وجه نمی تواند قابل قبول باشد.

منبع: مهر

بازگشت نفت به کانال 100 دلار و نگرانی آمریکا و اروپا از عواقب تحریم نفت ایران



کارشناسان بین المللی معتقدند اگر عربستان نتواند تعهدات خود را به آمریکا در افزایش تولید نفت پس از تحریم نفت ایران انجام دهد قیمت نفت به بیش از 100 دلار خواهد رسید و این می‌تواند شرایط اقتصادی امریکا و اروپا را برهم زند.

به گزارش سخن آشناهرچه به موعد تحریم نفت ایران از سوی آمریکا نزدیک می‌شویم قیمت نفت برای تحلیلگران بازار انرژی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند زیرا معتقدند خروج نفت ایران از بازار جهانی می‌تواند به بالارفتن قیمت نفت کمک کند و این دقیقا مسئله‌ای است که برای آمریکا و اروپا نگرانی ایجاد کرده است.

برخی از کارشناسان و تحلیلگران و موسسه‌های بین‌المللی انرژی نیز معتقدند تثبیت قیمت نفت در کانال 80 دلار به کمک عربستان و هم پیمانانش در تزریق نفت به بازار جهانی دارد و اگر عربستان براساس توافقی که آمریکا داشت این کار را انجام ندهد و یا کمتر از توافق انجام شده نفت به بازار تزریق کند قطعا قیمت نفت نیز بیشتر از میزان کنونی خواهد رفت.

* نگرانی‌ها درباره جبران نشدن خلاء نفت ایران توسط عربستان

بی بی سی در جدیدترین گزارش خود نیز مدعی شده است در حالی که کاهش عرضه نفت ایران در ماه‌های پیش رو ممکن است به افزایش قیمت نفت در بازارهای جهانی منجر شوداما عربستان از افزایش تولید برای جبران خلاء نفت ایران در بازار خبر داده است اما اگر عربستان به تعهدش پایبند نباشد می تواند منجر به افزایش شدید قیمت نفت شود.

بی بی سی همچنین به نقل از محمد بن سلمان آورده است ولیعهد عربستان حدود ده روز پیش گفته بود کشورش به ازای هر بشکه نفتی که از سوی ایران کاهش یافته، دو بشکه نفت جایگزین کرده است.

این اظهارات البته از طرف ایران بی‌پاسخ نماند و بیژن زنگنه، وزیر نفت این کشور گفت: "چنین گزافه‌گویی‌ها ممکن است آقای ترامپ را راضی کند، اما بازار هرگز چنین ادعاهایی را باور نمی‌کند."

* سابقه قیمت های بالای نفت

از دهه ۱۹۹۰ قیمت نفت دفعات معدودی به بالای ۱۰۰ دلار در هر بشکه جهش پیدا کرده است. نفت یک بار در آغاز سال ۲۰۰۸ و برای یک مدت طولانی در فاصله سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴ به بالای این قیمت صعود کرد.

در چند هفته گذشته قیمت نفت برنت به دلیل نگرانی‌های عرضه که ناشی از بازگشت تحریم‌های آمریکا علیه ایران، فروپاشی اقتصاد ونزوئلا و محدودیت‌های زیرساختی صنعت شیل آمریکا بوده، ۱۸ درصد رشد کرده است و اکنون نزدیک به بالاترین قیمت در چهار سال گذشته قرار دارد که باعث شده بسیاری از تحلیلگران و کارشناسان پیش‌بینی کنند قیمت نفت به زودی سه رقمی خواهد شد.

این تحلیلگران مدعی هستند بازارهای نوظهور در سراسر آسیا از افزایش قیمت نفت بیش از همه آسیب می‌بینند البته اقتصادهای پیشرفته نیز در امان نیستند و مصرف بزرگترین واردکنندگان نفت معمولا کاهش پیدا می‌کند. بدون هیچ تعجبی، قیمتهای بالاتر برای کشورهای تولیدکننده مانند نروژ، کانادا و برزیل خوب است. با این حال آنچه که مایه تعجب است این است که با وجود افزایش قیمت، این کشورها در سال میلادی گذشته سود کمتری برده اند.

به گفته یوهانا چوآ از گروه مالی سیتی، کشورهای آسیای شرقی زمانی که قیمت نفت افزایش پیدا می‌کند از همه بیشتر آسیب می‌بینند زیرا به جز مالزی، اکثر آنها واردکننده بزرگ نفت هستند. سنگاپور ۶.۵ درصد کمبود نفت و گاز دارد و پس از آن پاکستان، تایلند، سریلانکا و تایوان قرار دارند. اندونزی و ویتنام کمبود کمتر حدود یک درصد دارند.

با توجه به این وضعیت، بسیاری از این اقتصادها زمانی که قیمت نفت افزایش پیدا می‌کند شاهد نوسان شدید نرخ تورم هستند و بررسیها در این زمینه نشان می‌دهد سریلانکا، فیلیپین، ویتنام، هند و تایوان در شش سال گذشته بیشترین حساسیت را به افزایش قیمت نفت داشته‌اند.

*بازگشت انرژی گران قیمت

هم اوپک و هم آژانس بین‌المللی انرژی که نماینده کشورهای تولید کننده و مصرف کننده هستند، انتظار دارند سال آینده مصرف جهانی حدود 1.36 میلیون بشکه در روز افزایش یابد.

نیل اتکینسون، رئیس دایره صنعت نفت و بازار آژانس بین‌المللی انرژی در گزارشی گفته است:« تغییرات بزرگی نخواهیم داشت. ولی هرگونه تغییر در دورنمای تقاضا در 2019 احتمالا رو به کاهش است نه افزایش. هم اوپک و هم آژانس بین المللی انرژی همیشه در تغییر پیش بینی های خود از تقاضای نفت کند بوده اند که باعث میشود از بازار عقب بمانند».

در واقع مشکل فقط افزایش قیمت نفت خام به بالاترین حد در چهار سال گذشته نیست. در کشورهایی مثل هند و چین که منابع اصلی افزایش تقاضا هستند ، ضعیف شدن ارزش پولشان در مقایسه با دلار تاثیر افزایش قیمت نفت را چندین برابر کرده است.

نفت مهم‌ترین کالایی است که در تحولات اقتصاد جهانی نقش بازی می‌کند. به علاوه برای ایران نیز قیمت نفت که عمده‌ترین محصول صادراتی‌اش است از اهمیت زیادی برخوردار است بنا ابراین سال 2019 سال خوبی برای ایران است که هم صادرات نفتش متوقف نشده و هم قیمت نفت بالای 100 دلار را دوباره تجربه خواهد کرد.
منبع:فارس

فوربز: ایران صادرات نفتش را مخفی می‌کند/ چگونه تحریم‌ها صادرات نفت را حتی یک قطره کم نمی‌کند؟ 



در حالی که چین و هند بیش از هر زمان دیگری خریدار نفت ایران و به دنبال دور زدن تحریم‌های واشینگتن هستند، یک مجله آمریکایی مدعی است مچ تهران را در حال صادرات مخفی نفت گرفته است.

سخن آشنا - کم‌تر از یک ماه تا اِعمال تحریم‌های نفتی آمریکا علیه ایران باقی‌ مانده است و یک سؤال هر روز بیش‌تر پرسیده می‌شود: آیا آمریکا می‌تواند صادرات نفت ایران را متوقف کند؟ کارشناسان بی‌شماری برای دادن پاسخ به این سؤال تا کنون نظرات خود را منتشر کرده‌اند و اکثریت مطلق آن‌ها نیز معتقدند توقف صادرات نفت ایران غیرممکن است. البته برخی کارشناسان پیش‌بینی کرده‌اند که در خوش‌بینانه‌ترین حالت، ممکن است صادرات نفت ایران کاهش یابد، اما اولاً میزان این کاهش با تصور مقامات آمریکایی بسیار فاصله دارد و دوماً کاهش صادرات نفت ایران احتمالاً موقت خواهد بود، چراکه ظرفیت کافی برای جبران کم‌بود نفت ایران در بازار وجود ندارد.

 

علاوه بر این‌ها، کارشناسان حوزه نفت می‌گویند (چنان‌که بیژن زنگنه وزیر نفت ایران هم معتقد است [۱] ) رژیم سعودی توانایی جایگزین کردن نفت ایران را ندارد و حتی اگر همه چیز هم مطابق خواسته دولت آمریکا پیش برود، قیمت نفت و فرآورده‌های آن در کشورهای مصرف‌کننده آن‌قدر بالا خواهد رفت [۲] که عملاً تحریم ایران به ضرر آمریکا و بازار جهانی نفت تمام خواهد شد و نه به ضرر تهران. در گزارش پیش رو، گزارش مجله آمریکایی «فوربس» درباره تأثیر تحریم‌های واشینگتن بر بازار نفت و راه‌های ایران برای دور زدن این تحریم‌ها خدمت مخاطبان محترم ارائه خواهد شد.


لازم به ذکر است که مشرق صرفاً جهت اطلاع نخبگان و تصمیم‌گیران عرصه سیاسی کشور از رویکردها و دیدگاه‌های منابع خبری-تحلیلی غربی این گزارش را منتشر می‌کند و دیدگاه‌ها، ادعاها و القائات این گزارش‌ لزوماً مورد تأیید مشرق نیست.

 

مجله اقتصادی «فوربز» (فوربس) اخیراً گزارشی را تحت عنوان «ایران این‌گونه تجارت مخفیانه نفتش را پنهان می‌کند [۳] » منتشر کرده و در آن به مسئله سیاست‌هایی دولت ترامپ و تأثیر آن‌ها بر صادرات نفت ایران و افزایش قیمت طلای سیاه پرداخته است. فوربس در بخشی از گزارش خود یادآور می‌شود که دولت ترامپ از ترس افزایش قیمت‌های جهانی نفت، نه تنها ادعاهای اولیه خود درباره به صفر رساندن صادرات نفت ایران را رها کرده، بلکه رو به اعطای تخفیف‌های تحریمی به کشورهای خریدار نفت ایران آورده است تا از رسیدن نفت به ۱۰۰ دلار [۴] طی دو ماه باقی‌مانده از سال ۲۰۱۸ جلوگیری کند. پیش‌گیری از ایجاد تنش در بازار نفت به خصوص از آن‌جایی برای دولت ترامپ حیاتی است که تحریم‌ها علیه تهران، تنها دو روز پیش از انتخابات میان‌دوره کنگره در آمریکا اِعمال خواهند شد و ترامپ نمی‌خواهد دموکرات‌ها افزایش قیمت نفت را به چماقی علیه دولت او تبدیل کنند و پس از این انتخابات، جای جمهوری‌خواهان را روی کرسی‌های کنگره بگیرند.


افزایش قیمت بنزین در آمریکا بر اثر تحریم ایران می‌تواند تبعات سیاسی جبران‌ناپذیری برای ترامپ و جمهوری‌خواهان داشته باشد
پیش‌بینی‌های کارشناسان و حتی بزرگ‌ترین بانک‌های دنیا [۵] مبنی بر رسیدن نفت به ۱۰۰ دلار در هر بشکه [۶] در ابتدای سال جدید میلادی و ناتوانی اوپک در جبران حذف نفت ایران از بازار، دولت ترامپ را وادار کرده است تا «فعالانه [۷] » به دنبال استثنا قائل شدن درباره کشورهایی است که قصد دارند واردات نفت از ایران را کاهش بدهند، اما وابستگی‌شان به نفت ایران آن‌قدر زیاد است که نمی‌توانند تا پیش از ضرب‌الاجل ترامپ، واردات نفت از ایران را متوقف کنند. البته به عقیده نویسنده گزارش فوربس، اولین مشکل ترامپ آن است که به جای سیاست‌های خودش، در میان اعضای اوپک به دنبال مقصر افزایش قیمت نفت می‌گردد [۸] . رسیدن قیمت بنزین در برخی مناطق آمریکا به بیش از ۱ دلار به ازای هر لیتر [۹] ، نشان می‌دهد ترامپ صرفاً با مشکل بازار بین‌المللی نفت مواجه نیست، اگرچه چنان‌که بلومبرگ توضیح می‌دهد، بازیگران بین‌المللی زیادی از افزایش قیمت نفت متضرر خواهند شد [۱۰] .


ترامپ در مجمع عمومی سازمان ملل مدعی شد اوپک «دارد کشورهای دیگر جهان را تیغ می‌زند»
یکی دیگر از چالش‌های مهم پیش روی ترامپ، سرکشی کشورهایی مقابل تحریم‌های کاخ سفید است که رئیس‌جمهور آمریکا روی آن‌ها حساب ویژه باز کرده بود. شاید بتوان مهم‌ترینِ این کشورها را هند دانست. دهلی‌نو به عنوان دومین واردکننده بزرگ نفت ایران، اگرچه مدتی در گیرودار تبعیت یا مخالفت با تحریم‌های ضدایرانی آمریکا بود و گاهاً اعلام می‌کرد قصد دارد واردات نفت از ایران را کاهش بدهد، اما نهایتاً «دارمندرا پرادان» وزیر نفت این کشور از ثبت سفارش دو کمپانی هندی برای خرید دست‌کم ۹ میلیون بشکه نفت خام از ایران به‌رغم تهدیدها و تحریم‌های آمریکا خبر داد [۱۱] . البته مسئله به این‌جا هم ختم نمی‌شود، چراکه هند تصمیم دارد برای خرید نفت از ایران، از ارز محلی یا سیستم تبادل به جای دلار آمریکا استفاده کند [۱۲] ، که به نوبه خود گام دیگری در جهت تضعیف ارزش و جایگاه دلار در تجارت بین‌المللی به حساب می‌آید.

 

 

جهش صادرات نفت ایران از روی تحریم‌ها

با وجود آن‌چه که گفته شد، «الن والد» کارشناس ارشد حوزه بازار در مجله فوربس معتقد است که گزارش‌های رسانه‌هایی مانند رویترز و بلومبرگ درباره کاهش صادرات نفت ایران به هیچ عنوان صحت ندارد:

دولت ترامپ [به جای اعطای تخفیف به مشتریان ایران] باید نگران آن میزان از نفت ایران باشد که هنوز هم در بازار جهانی وجود دارد و بعد از اِعمال تحریم‌های [نفتی] ۴ نوامبر نیز هم‌چنان در بازار وجود خواهد داشت. بر خلاف گزارش‌های منتشره در منابع شناخته‌شده مبنی بر این‌که تحریم‌ها، صادرات نفت ایران را ۱/۵ میلیون بشکه در روز کاهش خواهد داد، و این‌که بزرگ‌ترین مشتریان نفت ایران (یعنی چین [۱۳] ، هند [۱۴] ، ترکیه [۱۵] ، امارات متحده عربی [۱۶] و ژاپن [۱۷] ) دارند واردات نفت از این کشور را کاهش می‌دهند یا به طور کامل متوقف می‌کنند، اطلاعات جدید درباره انتقال محموله‌های نفتی در ماه سپتامبر، تصویری هم‌چنان قوی را از صنعت نفت ایران ترسیم می‌کند.


فوربس سپس توضیح می‌دهد که اعطای تخفیف تحریمی به خریداران نفت ایران نه تنها مشکل دولت آمریکا را حل نمی‌کند، بلکه آن را دو چندان خواهد کرد. این مجله آمریکایی با اشاره به افزایش ۵۰ درصدی قیمت نفت برنت طی یک سال گذشته، تصمیم دولت ترامپ مبنی بر اعطای معافیت موقت از تحریم‌ها به بزرگ‌ترین خریداران نفت ایران را تصمیمی اشتباه ارزیابی می‌کند و می‌نویسد: «اگر سیاستمداران آمریکا اکنون اقدام به اعطای معافیت تحریمی کنند، مرتکب اشتباه شده‌اند، چراکه شواهد جدید نشان می‌دهد مقدار زیادی از نفت صادراتی ایران هم‌چنان به این کشورها می‌رسد و این اتفاق اغلب از راه‌های پنهانی رخ می‌دهد.»

«والد» نویسنده گزارش، در این‌باره با استناد به اطلاعات پایگاه اینترنتی «تانکر ترکرز [۱۸] » (وب‌سایتی که مدعی است انتقال محموله‌های نفتی از سراسر دنیا و به ویژه ایران را رصد می‌کند) توضیح می‌دهد:

بر اساس گزارش تانکر ترکرز، واقعیت این است که [نه تنها تهران با کاهش صادرات نفتش مواجه نشده، بلکه] حجم نفتی که ایران صادر کرده، از آن چیزی که [رسانه‌ها] ما را وادار به باور آن کرده‌اند، بسیار بیش‌تر بوده و این صادرات به مقصدهای بسیار بیش‌تری نیز انجام شده است. تانکر ترکرز سرویس آنلاینی است که بر نفت‌کش‌های سراسر جهان، معمولاً از طریق ماهواره، نظارت می‌کند و از سال ۲۰۱۵ به این سو، ذخیره‌سازی و صادرات نفت ایران را نیز دنبال کرده است. گزارش جدید این پایگاه [۱۹] که با استفاده از داده‌های «مارین‌ترافیک [۲۰] » [ارائه‌دهنده اطلاعات عبور و مرور دریایی] و «پلنت‌لبز [۲۱] » [ارائه‌دهنده خدمات تحلیل، تصاویر و رصد ماهواره‌ای] در تاریخ ۷ اکتبر منتشر شده، یکی از جامع‌ترین توصیفات درباره انتقال محموله‌های نفتی ایران است.

فوربس در اثبات ادعای خود درباره روش پنهانی ایران برای صادرات نفت چند مثال هم ذکر می‌کند. این نشریه آمریکایی به عنوان نمونه، مورد هند را مثال می‌زند و می‌نویسد:

هند از آمریکا درخواست معافیت تحریمی کرده است تا پس از ضرب‌الاجل تحریم‌های ایران نیز بتواند به واردات نفت از این کشور ادامه دهد. اگرچه دهلی‌نو دلیل این درخواست را کاهش چشم‌گیر واردات نفتش از ایران ذکر می‌کند [۲۲] ، اما آمار و ارقام، داستان دیگری را روایت می‌کنند. گزارش تانکر ترکرز حاکی از آن است که واردات نفت هند از ایران طی ماه‌های آگوست و سپتامبر [نه تنها کاهش «چشم‌گیری» نداشته، بلکه] عملاً بدون تغییر بوده است. دهلی‌نو دومین مشتری بزرگ نفت ایران است و طبق گزارش تانکر ترکرز، هم در ماه آگوست و هم در ماه سپتامبر، ۱۴/۹۷ میلیون بشکه نفت از این کشور وارد کرده است. این عدد را باید با حجم واردات نفت هند از ایران طی ماه جولای یعنی ۱۷/۸۹ میلیون بشکه مقایسه کرد. به این ترتیب، صرف‌نظر از ادعاهای مقامات هندی، شواهد خبر از کاهش چشم‌گیر خرید نفت دهلی‌نو از تهران نمی‌دهد و بنابراین به نظر نمی‌رسد هندی‌ها مستحق دریافت معافیت باشند.

«والد» هشدار می‌دهد که اگر سیاستمداران آمریکایی واقعاً می‌خواهند نفت ایران را از بازار حذف کنند، باید مراقب راه‌های مخفیانه دیگری هم باشند که ایران می‌تواند به کمک آن‌ها نفت‌کش‌های مملو از نفتش را روانه مقصدهایشان کند و در عین حال، مبدأ آن‌ها را نیز مخفی نماید. وی در این‌باره هم به نفت‌کشی به نام «یوفوسان [۲۳] » اشاره می‌کند و آن را شاهد بر مدعای خود می‌گیرد:

یوفوسان مثال خوبی از تجارت مخفیانه نفت در دنیای امروز است. مشاهدات نشان می‌دهد این نفت‌کش ابتدا نفت و میعانات ایران را بار زده و سپس باقی‌مانده ظرفیت خود را با نفت کویت پر کرده و راهی ژاپن شده است. به این ترتیب به نظر می‌رسد که این نفت‌کش، حامل نفت کویت است، در حالی که در واقع، یوفوسان مقدار قابل‌توجهی نفت ایران را نیز با خود حمل می‌کند. اگرچه ژاپن واردات نفت خود از ایران را به طور قابل‌توجهی کاهش داده، اما توکیو طی ماه سپتامبر، ۱/۳۹ میلیون بشکه نفت و میعانات از ایران تحویل گرفته است. این در حالی است که جای این واقعیت در روایت رسانه‌های جریان اصلی خالی است [۲۴] .


فوربس در ادامه مدعی می‌شود:

مورد یوفوسان نشان می‌دهد که چه‌قدر راحت می‌توان ارسال محموله‌های نفتی به کشورهایی را مخفی کرد که به شکل عمومی توقف واردات نفت از ایران را اعلام کرده‌اند. این نفت‌کش‌ها در تلاش برای گم‌راه کردن ردیاب‌ها و مخفی کردن فعالیت‌ها و مقصدهای نهایی‌شان، ممکن است چندین بار در خلیج فارس توقف کنند و برخی از آن‌ها حتی فرستنده‌های خود را نیز خاموش می‌نمایند. کشورهای وابسته به نفت ایران، بعد از ضرب‌الاجل تحریم‌ها هم می‌توانند هم‌چنان به واردات نفت از این کشور ادامه بدهند و مجازات‌های سنگین آمریکا را نیز بی‌اثر کنند، و احتمالاً این کار را هم انجام خواهند داد، مگر این‌که سیاست‌گذاران آمریکایی فعالیت‌های نفت‌کش‌ها را به دقت تحت نظر و انتقال مخفیانه محموله‌های نفتی را جدی بگیرند. مشتریان نفت ایران [بدون هیچ شکی] به دنبال فریب دادن آمریکا خواهند بود، چون میزان پولی که این وسط وجود دارد آن‌قدر زیاد است که ارزش کنار گذاشتن «صداقت» [و یک‌رویی مقابل آمریکا] را دارد.

 

ادعاهای مجله فوربس درباره واردات نفت هند از ایران و انتقال محموله‌های نفتی ایران به روش‌هایی مانند روش یوفوسان، به سادگی قابل‌رد هستند، چراکه اطلاعاتی این اندازه بدیهی قطعاً بسیار بعید است که از چشم سرویس‌های اطلاعاتی آمریکا مخفی مانده باشد و بنابراین اعطای معافیت به هند می‌تواند این ادعاها را باطل کند. در عین حال مطالبی که «والد» به آن‌ها اشاره می‌کند، حاوی نکات مهمی است که جای بررسی دقیق‌تر را دارند. اولین نکته این است که روش‌های مطرح‌شده در گزارش فوربس (صرف‌نظر از این‌که در حال حاضر واقعاً در دستورکار صادرات نفت ایران باشند یا نباشند) می‌توانند اساس طراحی روش‌های هوشمندانه‌تری قرار بگیرند که ایران می‌تواند به کمک آن‌ها تحریم‌های نفتی آمریکا را دور بزند. اگرچه رصد ماهواره‌ای بنادر ایران قطعاً کار را دشوار خواهد کرد، اما بدون شک راه‌های زیادی وجود دارد که می‌توان به کمک آن‌ها جریان صادرات نفت را هم‌چنان مستحکم نگه داشت.

توضیحات رهبری درباره شیوه مقابله با اتاق جنگ اقتصادی دولت آمریکا علیه ایران |[دانلود]|
با توجه به این‌که چینی‌ها رسماً گفته‌اند قصد تبعیت از تحریم‌های ایران و کاهش واردات نفت از این کشور را ندارند [۲۵] ، و هندی‌ها هم نشان داده‌اند نمی‌خواهند (یا دست‌کم در کوتاه‌مدت نمی‌توانند) جایگزینی برای نفت ایران پیدا کنند، سیاست تحریم نفتی ایران عملاً یک سیاست شکست‌خورده است. آن‌چه منجر به این شکست می‌شود، ریسکی است که جایگزین کردن نفت ایران برای کشورهایی مانند چین و هند دربردارد. چین با حدود ۱/۴ و هند با حدود ۱/۳ میلیارد نفر جمعیت مجموعاً میزبان ۳۵/۷ درصد از جمعیت کل کره زمین هستند و نمی‌توانند درباره تأمین منبع حیاتی‌ای مانند نفت ریسک کنند. بنابراین در صورتی که ایران تضمین‌های کافی را به این دو کشور (و البته خریداران دیگر نفتش) بدهد، قطعاً راه‌هایی مانند استفاده از ارز محلی، گزینه مورد علاقه این کشورها خواهد بود و مشتریان نفت ایران حاضر نخواهند شد به قیمت به خطر افتادن اقتصاد و جان مردم‌شان با سیاست‌های یک‌جانبه‌گرایانه دولت ترامپ همراه شوند.

نکته دیگر، این‌که ترامپ اکنون در یک دوراهی باخت-باخت قرار گرفته است: از یک طرف، اگر مقابل دوستان خود مانند هند کوتاه نیاید و برای آن‌ها معافیت صادر نکند، متهم به خودخواهی، یک‌جانبه‌گرایی و بی‌توجهی به منافع متحدانش می‌شود و بنابراین بیش از پیش منزوی خواهد شد. ضمناً مقاومت کاخ سفید و سخت‌گیری در اِعمال تحریم‌های نفتی، تنش‌ها و قیمت نفت در بازار را افزایش خواهد داد و در این صورت، دنیا دولت آمریکا را تنها مقصر افزایش قیمت‌ها خواهد دانست. و آن‌چه شاید از همه این‌ها بدتر است، این‌که آمریکایی‌ها می‌دانند حتی در صورت سخت‌گیری در اجرای تحریم‌ها هم ایران به صادرات نفت خود از راه‌های خلاقانه ادامه خواهد داد.



از طرف دیگر، اگر واشینگتن کوتاه بیاید و به اعطای معافیت تحریمی به مشتریان بزرگ نفت ایران مانند هند رضایت بدهد، اگرچه قیمت‌های نفت ممکن است کاهش پیدا کند، اما به این ترتیب ایران علاوه بر نفتی که به‌رغم تحریم‌ها صادر می‌کرد، اکنون از مزایای هرچند موقت معافیت هم بهره‌مند خواهد شد و صادرات نفتش عملاً تغییر محسوسی پیدا نخواهد کرد. این یعنی دولت ترامپ خودش عملاً سیاست ضدایرانی‌اش را خنثی کرده است. به علاوه، حتی اگر معافیت‌های تحریمی آمریکا به تدریج پایان یابد و مشتریان ایران بگویند واردات نفت از این کشور را متوقف کرده‌اند، باز هم همیشه حجمی از نفت ایران که با دور زدن تحریم‌ها صادر می‌شود، سر جای خود باقی خواهد ماند. بنابراین به شرط مدیریت درست وضعیت، این امکان وجود دارد که با افزایش صادرات نفت به چین (که اخیراً واردات نفت خود از آمریکا را به طور کامل متوقف کرد [۲۶] ) و هدایت هند در جهت ادامه همکاری‌ها، حتی یک قطره از صادرات نفت ایران نیز بر اثر تحریم‌های یک‌جانبه آمریکا کاهش پیدا نکند. در این صورت است که صحبت‌های حسن روحانی مبنی بر این‌که «پس از ۱۳ آبان [و اِعمال تحریم‌های نفتی] هیچ اتفاق جدیدی نخواهد افتاد» محقق خواهد شد.

 

مجله فوربس آمریکا گزارش خود را با توصیف بازی برد-برد ایران در موضوع تحریم‌های نفتی واشینگتن، این‌گونه ادامه می‌دهد:

اطلاعات مربوط به انتقال محموله‌های نفتی به شکلی غیرقابل‌انکار نشان می‌دهد که صادرات نفت ایران به هیچ عنوان آن اندازه‌ای کاهش پیدا نکرده است که روایت رسانه‌ها نشان می‌دهد. ایران طی ماه سپتامبر دست‌کم ۲ میلیون بشکه در روز نفت صادر کرده است که در مقایسه با صادرات نفت این کشور در ماه آگوست، حتی افزایش هم داشته است. [به لطف گزارش‌های رسانه‌ای] کارشناسان حوزه نفت و دولت ترامپ به این باور رسیده‌اند که [خودداری کشورها از خرید نفت ایران به خاطر] تهدید تحریم‌های جدید علیه تهران، آن‌قدر نفت موجود در بازار را کاهش داده است که قیمت‌های نفت ممکن است در سال جاری تا ۱۰۰ دلار هم پرواز کند [۲۷] . این در حالی است که داده‌های واقعی درباره صادرات نفت ایران، این نظریه را نقض می‌کند. نکته شگفت‌آور، این‌که ایران از دو جهت از این نظریه سود می‌برد: این کشور، هم از این روایت برای دور زدن تحریم‌ها استفاده می‌کند و هم با افزایش قیمت‌های نفت، درآمد بیش‌تری به جیب می‌زند.


فروش نفت ایران از ابتدای انقلاب تا سال ۲۰۱۸ (بر حسب میلیون بشکه در روز)

«والد» گزارش خود را با نهیبی دیگر به دولت ترامپ به پایان می‌برد:

فریب‌کاری [کشورها برای دور زدن تحریم‌های ایران] پیشاپیش دارد انجام می‌شود، در حالی که تحریم‌ها هنوز حتی آغاز هم نشده‌اند. حجم و مقصدهای تجارت نفتی ایران پیشاپیش دارد مخفی می‌شود. دولت آمریکا [در مقابل این وضعیت] باید به جای اعطای معافیت رسمی، این موضوع را بپذیرد که نخواهد توانست تمام این تجارت مخفی را متوقف نماید. ترامپ به جای دادن تخفیف، باید دقیق بررسی نماید که چه‌قدر می‌تواند و اراده دارد تا تجارت پنهانی نفت ایران را سرکوب کند. علاوه بر این، بازار نیز هم‌زمان با حرکت شتابانش به سوی نفت ۱۰۰ دلاری، باید بیش‌تر مراقب این حمل‌ونقل مخفیانه نفت باشد.

در انتهای این گزارش باید بار دیگر خاطرنشان کرد که پیش از آن‌که هند اعلام کند تهدیدها و تحریم‌های آمریکا را نادیده خواهد گرفت و به واردات نفت از ایران ادامه خواهد داد، بسیاری از کارشناسان آمریکایی (علاوه بر «آلکساندر نوواک» وزیر انرژی روسیه [۲۸] ) می‌گفتند چین با افزایش واردات نفت از ایران، می‌تواند کاهش صادرات نفت ایران بر اثر تحریم‌ها را جبران کند. اکنون علاوه بر قطع واردات نفت چین از آمریکا [۲۹] که فرصت طلایی ایران برای افزایش حجم صادرات نفت به این کشور است، هند نیز به گزینه دیگر ایران برای خنثی کردن تحریم‌های آمریکا تبدیل شده است. از سوی دیگر، زمزمه‌های معرفی بسته‌ای توسط کشورهای اروپایی برای دور زدن تحریم‌های آمریکا، از جمله با استفاده از سیستم تبادل بانکی بین‌المللی مستقل از سوئیفت، تا پیش از ضرب‌الاجل تحریم‌های نفتی به گوش می‌رسد. بنابراین به نظر می‌آید تحریم‌های آمریکا از همین الآن عملاً شکست خورده‌اند.


اکنون باید منتظر ماند و دید دولت ایران چگونه با این موج پوچ تحریم‌های جدید مقابله خواهد کرد. قطعاً علاوه بر اثر اقتصادی تحریم‌ها، تأثیرات روانی آن‌ها را نیز باید مدیریت کرد تا کشور بتواند از این موج تحریم هم به سلامت عبور کند. «مهدی خلجی» کارشناس مسائل ایران در اندیشکده «مؤسسه واشینگتن» در گزارشی مدعی می‌شود «توافق هسته‌ای، چوب جادویی برای روحانی نبود [۳۰] »، اما باید صبر کرد و دید آیا رئیس‌جمهور می‌تواند برجام را به چوبی جادویی برای متحد کردن جهان علیه آمریکا و خنثی کردن تحریم‌های یک‌جانبه کاخ سفید تبدیل کند یا خیر؛ اتفاقی که اصلاً دور از دست‌رس نیست.

[۱] Tehran Rebukes Claims Riyadh Can Replace Iranian Oil as 'Nonsense' Link

[۲] Oil Surges to Multiyear Highs Link

[۳] Here's How Iran Hides Its Secret Oil Trade Link

[۴] Oil's shaky rise toward $100 Link

[۵] US crude dips 7 cents, settling at $75.23, near 4-year high as Iran sanctions loom Link

[۶] Reignited Rally Sets Off Talk of $100 Oil Link

[۷] U.S. actively considering waivers on Iran oil sanctions Link

[۸] Trump tells UN General Assembly OPEC is 'ripping off' the world Link

[۹] Local gas prices creeping toward $4 a gallon Link

[۱۰] What Oil at $100 a Barrel Would Mean for the Global Economy Link

[۱۱] India to continue buying Iranian crude despite US sanctions threat Link

[۱۲] India Mulls Ditching Dollar in Oil Trade With Russia, Iran, Venezuela – Reports Link

[۱۳] China's Sinopec halves Iran oil loadings under U.S. pressure: sources Link

[۱۴] Exclusive: India's Iran oil purchases to fade ahead of U.S. sanctions Link

[۱۵] Turkey's Tupras reduces Iranian crude purchases as U.S. sanctions loom Link

[۱۶] Iran Oil Buyer and Rival, U.A.E., May Be Cracking Down on Trade Link

[۱۷] Japan to halt Iran oil imports under U.S. pressure, after failing to win waiver: reports Link

[۱۸] TankerTrackers Link

[۱۹] Iran, September 2018 With Oil Production Calculation Link

[۲۰] MarineTraffic Link

[۲۱] PlanetLabs Link

[۲۲] India wants U.S. sanctions waiver after cutting Iran oil imports: officials Link

[۲۳] Yufusan Link

[۲۴] India Is Cutting Imports of Iranian Oil to Zero in November Link

[۲۵] China Rejects U.S. Request to Cut Iran Oil Imports Link

[۲۶] Trade War ‘Totally Stopped’ U.S. Crude Oil Shipments To China Link

[۲۷] Traders Bet on Return of $100 Oil Link

[۲۸] Chinese Increase in Iran Oil Imports Could Offset Impact of US Sanctions – Novak Link

[۲۹] U.S. crude oil shipments to China 'totally stopped' amid trade war: shipping executive Link

[۳۰] Nuclear Deal Was Not a Magic Wand for Rouhani—Iran in New Crisis Link

منبع:مشرق

افشاگری از رانت ارزی در واگذاری آلومینیوم المهدی



احمدمرادی با اشاره به واگذاری آلومینیوم المهدی گفت: این شرکت ارز ۴۲۰۰ تومانی دریافت و بدون اینکه آلومینیوم را در بازار داخلی به فروش برساند آن را صادر کرده که عملا رانتی برای این مجتمع ایجاد کرده است.

احمد مرادی

به گزارش سخن آشنا، احمد مرادی با بیان اینکه مدیرعامل آلومینیوم المهدی تعدادی خط تولید را از مدار خارج کرده است، گفت: مدیر عامل آلومینیوم اعلام کرده که به دلیل عدم همکاری دولت، اقدام به تعدیل نیرو می کند و با این اقدامات به دنبال فرافکنی بوده و ناتوانی خود را در تحقق برنامه ها می خواهد به گردن دولت بیندازد.

نماینده مردم بندرعباس، قشم، ابوموسی، حاجی آباد و خمیر در مجلس افزود: در حال حاضر ناکارآمدی خریدار خود را نشان داده و با از رده خارج کردن خطوط تولید می خواهد مجددا از دولت باج دریافت کند.

 

وی با بیان اینکه عدم توجه سازمان خصوصی‌سازی به اعتراض‌ها برای این واگذاری کم کم خود را نشان می‌دهد، ادامه داد: آلومینیوم المهدی ارز 4 هزار و 200 تومانی دریافت کرده و بدون اینکه آلومینیوم را در بازار داخلی به فروش برساند آن را به خارج از کشور صادر کرده که عملا رانتی برای این مجتمع ایجاد کرده است.

این نماینده مردم در مجلس دهم، اظهار داشت: اکنون که ارز 4 هزار و 200 تومانی به آلومینیوم المهدی اختصاص نمی‌یابد خریدار این شرکت به دنبال باج‌خواهی از دولت بوده و تهدید به تعدیل نیرو می کند.

خریدار آلومینیوم المهدی بدهکار مالیاتی و بیمه است

وی با بیان اینکه کمیسیون اصل 90 مجلس شورای اسلامی و سازمان بازرسی باید هوشیار باشند تا خریدار آلومینیوم به اهداف خود دست نیابد، افزود: خریدار آلومینیوم المهدی بدهکار مالیاتی و بیمه بوده اما بدهی خود را پرداخت نمی‌کند.

عضو کمیسیون انرژی مجلس تصریح کرد: سازمان خصوصی‌سازی با وجود تمامی کارشکنی‌ها کماکان از خریدار آلومینیوم حمایت می‌کند که این موضوع مشکوک است.

منبع: خانه ملت

چرا دولت در شرایط بد اقتصادی وزیراقتصاد ندارد/ شباهت روحانی و احمدی نژاد در مدیریت اقتصاد


نماینده ادوار مجلس با اشاره به اینکه آقای روحانی که اقتصاد نمی داند، به توصیه‌ها هم عمل نمی کند و در شرایط بد اقتصادی کشور، وزارت اقتصاد بدون وزیر اداره می شود.

خبرگزاری فارس: چرا دولت در شرایط بد اقتصادی  وزیراقتصاد ندارد/ شباهت روحانی و احمدی نژاد در مدیریت اقتصاد
سخن آشنا- موسی‌الرضا ثروتی در گفت‌وگو با فارس، با اشاره به جلسه اخیر مقام معظم رهبری با سران سه قوه و پیگیری در مورد مشکلات فعلی اقتصاد کشور، گفت: در این جلسه مقام معظم رهبری 5 مورد اساسی را به سران سه قوه گوشزد کردند، اما از آنجا که باید صریح صحبت کنم، لازم است بگویم که عزم و توان جدی در بعضی از افراد مشاهده نمی شود.

این نماینده مجلس نهم با اشاره به اینکه دولت حتی به مصوبات مجلس که همسو با خودش است، نیز عمل نمی‌کند، گفت: بهترین کار برای بهبود شرایط اقتصادی کشور این است که برای اجرای این فرمایشات مقام معظم رهبری از دولت تضمین گرفته شود.

وی با تاکید بر اینکه ایشان بارها با مسئولان سه قوه جلسه داشتند و رهنمودهایشان را اعلام کرده‌اند، گفت: اما متاسفانه نمی‌بینیم که مسئولان سه قوه در اجرای رهنمود ها کاهل هستند، یعنی به نظر می رسد این افراد عملا دست روی دست گذاشته‌اند و توانایی لازم را برای اداره امور محوله ندارند.

ثروتی با اشاره به اینکه هدف من این نیست که بذر ناامیدی بپاشم، گفت: سران سه قوه باید متعهد به انجام پیشنهادات مقام معظم رهبری و نخبگان باشند.

این نماینده ادوار مجلس با اشاره به اینکه نه آقای روحانی و نه آقای جهانگیری آشنایی به علم اقتصاد ندارند، بنابراین حق ندارند که در مسائل اقتصادی راسا و بدون نظر کارشناسان تصمیم بگیرند ، ادامه داد: ایشان در سال‌های اولی که وارد دولت شد، قیمت ارز را به صورت دستوری پایین نگه داشت، در صورتی که همه می‌دانستیم قیمت دلار بستگی به تولید ناخالص داخلی دارد و این پایین‌ نگه داشتن قیمت دستوری به ضرر اقتصاد تمام می‌شد.

ثروتی ادامه داد: هرچه کارشناسان اقتصادی در آن موقع به آقای روحانی سفارش کردند که این کار را انجام ندهد، اما گوشش بدهکار نبود و پیشنهاداتی که ارائه می‌شد را وتو می‌کرد.

وی با اشاره به اینکه آقای روحانی و جهانگیری زمان آقای احمدی‌نژاد می‌گفتند رئیس جمهور وقت خودشیفته است، اما می‌بینیم آقای روحانی الان خودشیفتگی و خود رایی‌اش بیشتر از آقای احمدی‌نژاد است که شرایط اقتصادی کشور را به این وضعت انداخته و به دنبال اصلاح آن نیست.

ثروتی گفت: گفته می شود آقای روحانی که غرب‌گرا هستند و اعتقاد به خارج دارند، اگر این گفته صحت دارد و ایشان چنین اعتقاداتی دارند، وزرا را از خارج بیاورند و حرفشان را گوش کرده و آن را عمل کنند.

وی ادامه داد: الان می‌بینیم دولت به دنبال تخصیص سبد کالا به یک قشر خاص است در صورتی که ما باید برای 80 میلیون نفر فکر کنیم. آقای نوبخت اگر اکنون می‌گوید به دنبال اعطای سبد کالایی به کمیته امداد و بهزیستی هستیم، باید به او بگوییم که این مصوبه مجلس نهم بود که اکنون این کار را انجام‌ می‌دهند اما نکته مهم این است که وضعیت 80 میلیون ایرانی چه خواهد شد، الان قیمت برخی از کالاها مانند لبنیات 5 بار تغییر پیدا کرده و دولت هیچ نظارتی بر روی آن نداشته است که این می‌تواند شرایط را بدتر کند.

ثروتی با اشاره به اینکه وقتی آقای روحانی در سال 92 سرکار آمد سبد کالایی را به کارمندان و حقوق‌بگیران داد و آن موقع که ما در مجلس بودیم به ایشان اعتراض کردیم و گفتیم این سبد کالایی فقط مختص کمیته امداد و بهزیستی است و شما حق نداشتید این سبد کالایی را بین همه آحاد جامعه تقسیم کنید که وی پاسخ داد من اطلاعی نداشتم و این تصمیم وزرا بود.

این نماینده ادوار با اشاره به اینکه دولت غرب‌گرای ایران باید از برخی کارهایی که غربی‌ها انجام می‌دهند نیز استقبال کنند گفت: الان می‌بینیم دولت ایتالیا دو بار استعفا داده و یا دولت فرانسه بارها وزرایش تغییر کرده و یا استعفا داده بنابراین من عاجزانه از دولت می‌خواهم که وقتی نمی‌تواند کاری را انجام دهد استعفا دهد.

وی ادامه داد: الان در رسانه‌های خارجی می‌بینیم که گفته می‌‌شود آقای ترامپ اقتصاد ایران را فوت کرد، اما در داخل اقتصاد ایران را باد برد، ولی آنها نمی‌دانند آنچه اتفاق افتاده به خاطر عملکرد ضعیف دولت یازدهم و دوازدهم است.

این نماینده ادوار مجلس با اشاره به اینکه بارها کارشناسان اقتصادی برای اصلاح وضعیت موجود پیشنهادات خود را به دولت ارائه کردند گفت: اما متاسفانه نه تنها دولت به این پیشنهادات عمل نکرده بلکه شرایط اقتصاد را رسما رها کرده است. الان می‌بینید وقتی صدا و سیمای جمهوری اسلامی با مردم مصاحبه می‌کنند مردم مسئولان دولت و نمایندگان را به بی‌توجهی متهم می‌کنند و جالب اینجاست که وقتی با برخی از نمایندگان صحبت می‌کنم آنها نیز رسما می گویند مجلس فعلی مجلس مردم نیست، بلکه مجلس دولت است.

ثروتی ادامه داد: شما ببینید الان وزارتخانه‌ اقتصاد و وزارتخانه کار و رفاه امور اجتماعی وزیر ندارد و اقتصاد کشور نیز به این اوضاع درآمده از طرف دیگر وزیر صنعت،‌ معدن و تجارت نیز یک روز استعفا می‌دهد و روز دیگر به سر کار خود می‌رود و این نشان می‌دهد که دولت وضعیت اقتصاد را رها کرده است و توجهی به آن ندارد.

وی با اشاره به اینکه ما در برنامه پنجم توسعه اعلام کردیم بانک مرکزی از دولت باید مستقل شود، گفت: ولی دولت به آن توجهی نکرد و براساس رای مجمع تشخیص مصلحت نظام بانک مرکزی دوباره در قالب دولت قرار گرفت. الان بانک مرکزی باید پاسخگوی این نابسامانی شرایط ارزی در کشور باشد و دولت نیز باید پاسخگوی عملکرد ضعیف خود در شرایط اقتصادی باشد، اما می‌بینیم به جای پاسخگویی رویه طلبکارانه در پیش گرفته‌اند.

وی ادامه داد: دولت دو سال پیش برای توسعه اشتغال 1.5میلیارد دلار درخواست داد که از صندوق توسعه ملی برداشت کند و بعد از دو سال فقط 10 درصد آن را جذب کرد و الان نیز دوباره درخواست برداشت یک میلیارد دلاری داده است. خب با این شرایط که واریزی به صندوق توسعه ملی کاهش پیدا کرده و حساب صندوق را نیز خالی می‌کنند آیا نباید انتظار افزایش نقدینگی را در کشور داشت و این شرایط می‌تواند اوضاع را بدتر کند. من صراحتا اعلام می‌کنم کاش آقای روحانی و وزرایش استعفا می‌دادند، زیرا آنها توانایی اداره کشور را ندارند و آبروی نظام را نیز برده‌اند شما ببینید در طول 40 سال و نظام جمهوری اسلامی دولت یازدهم و دوازدهم ضعیف‌ترین دولت‌ها بودند که حتی پادشاهان نیز به این ضعیفی عمل نکردند و من در پایان از رسانه‌ها نیز درخواست می‌کنم که محکمتر جلوی دولت بایستند و نگذارند هر کاری را که خواست انجام دهد.
منبع:فارس

آخرین مطالب